Achluofobia - jak można poradzić sobie z lękiem przed ciemnością?

Na achluofobię cierpią przeważnie dzieci, ale są również dorośli, którzy boją się ciemności. Powinni oni udać się do psychologa, który dobierze odpowiednią terapię- szokową albo stopniową.

Achluofobia to lęk przed ciemnościami. Na tę przypadłość cierpi wiele dzieci, ale niekiedy i dorośli mają taki problem. Człowiek bojący się ciemności może wyobrazić sobie, że może wyłonić się z niej coś niebezpiecznego. Dziecko wyobraża sobie, że wybiegnie z niej potwór, a dorosły może myśleć, że ciemnościami w sypialni są okryte myszy czy pająki. Achluofobia może też mieć swoje korzenie w podświadomości, a wtedy pacjent nie zdaje sobie sprawy, dlaczego się lęka.
 

  • Terapia szokowa na lęk przed ciemnością
    Terapeuci czasami próbują leczyć różnego rodzaju fobie poprzez bezpośrednie zetknięcie pacjenta z tym, czego się boi. W tym wypadku pacjent powinien udać się do zupełnie ciemnego pomieszczenia, upewniony przedtem przez terapeutę, że nic mu tam nie grozi. W tym ciemnym miejscu powinien posiedzieć przez pewien czas potrzebny po to, aby mógł wyobrazić sobie, co kryją te nieodgadnione ciemności i spróbować poradzić sobie z tym. Jednak taka terapia szokowa nie zawsze jest skuteczna, bowiem pacjent może bać się ciemności do tego stopnia, że nie wejdzie we wskazane miejsce, albo wejdzie i natychmiast stamtąd ucieknie.
     
  • Terapia stopniowa - pierwsze kroki w leczeniu achluofobii
    Według badań najbardziej skuteczną formą leczenia achluofobii jest metoda zwiększonej konfrontacji z obiektem lęku. Krokiem pierwszym w tego rodzaju terapii jest prowadzenie przez terapeutę uspokajających rozmów z pacjentem o obiekcie lęku. Następnie trapeuta przechodzi do pokazywania rysunków, które przedstawiają obiekt lęku, czyli w tym wypadku coś związanego z ciemnością. Może to być, na przykład, osoba pogrążona w ciemności. Krok trzeci to oglądanie filmów, razem z terapeutą, które ukazują obiekt lęku, czyli ciemności. Ciemność powinna pojawiać się w tym filmie jak najwięcej.
     
  • Efekty terapii stopniowej w leczeniu achluofobii
    Krok czwarty to juz zetknięcie pacjenta z prawdziwą ciemnością. Jednak najpierw powinien on obiekt swoich lęków obserwować z pewnego oddalenia. Potem dopiero będzie mógł zetknąć się z prawdziwą ciemnością, jednak nie od razu sam. Najpierw w ciemnym miejscu powinien z nim przebywać terapeuta. Dopiero później, gdy się pacjent już oswoi, pora na pozostawienie go samego w ciemnościach. Jeśli pozytywnie przeszedł wcześniejsze etapy leczenia achluofobii metodą zwiększonej konfrontacji z obiektem lęku, to nawet ostatni etap zmagania z tą fobią nie będzie dla niego za trudny.