Androfobia, czyli wstręt do mężczyzn

Androfobia jest anormalnym stanem psychicznym właściwym tylko dla kobiet, który należy leczyć poprzez zastosowanie odpowiedniej terapii psychiatrycznej.

Coraz większa część społeczeństwa cierpi na różnego rodzaju fobie, czyli zaburzenia nerwicowe, których podłożem jest ogromny lęk przed pewnymi sytuacjami, zjawiskami, przedmiotami czy zwierzętami. Zdarza się, że anormalny, paniczny strach budzi również drugi człowiek. Za główne przyczyny tego zaburzenia podaje się czynniki genetyczne, psychologiczne, społeczno-kulturowe i neurobiologiczne. Szacuje się, że cierpi na nie od siedmiu do dziewięciu procent społeczeństwa. Do fobii społecznych zalicza się między innymi androfobię.

Czym jest androfobia?

Androfobia, zwana również mizoandrią, jest stanem anormalnym, polegającym na odczuwaniu przez kobiety ogromnego lęku, a zarazem wstrętu przed mężczyznami. Strach ten często ma podłoże w traumatycznych przeżyciach z przeszłości związanych z mężczyznami, jest na tyle silny i uporczywy, że uniemożliwia kobiecie przebywanie z żadnym mężczyzną w bliższych relacjach. Dla kobiety cierpiącej na androfobię mężczyzna kojarzy się wyłącznie z przykrymi, wręcz niebezpiecznymi sytuacjami. Odczuwanie lęków tego rodzaju niesie ze sobą szereg dolegliwości nie tylko psychicznych. Kobiety cierpiące na androfobię mogą miewać duszności, trudności w myśleniu i wysławianiu się, zawroty głowy, uczucie nadchodzącej śmierci, kołatanie serca, brak wiary w przyszłość i własne możliwości. Fobia często może uniemożliwiać wykonywanie pracy zarobkowej, ponieważ towarzyszy jej brak koncentracji, nieumiejętność podejmowania nawet prostych decyzji, silne ataki lęku. Osoba cierpiąca na androfobię najbezpieczniej czuje się we własnym domu w otoczeniu bliskich kobiet.

Jak poradzić sobie z fobią?

Jak wszystkie fobie, tak i androfobię, trudno jest leczyć. Zaburzenie bowiem jest głęboko zakorzenione w podświadomości i potrzeba dużo pracy i czasu, aby myśli chorej odpowiednio ukierunkować. Leczeniem zajmuje się psychiatra, który przeprowadza terapię poznawczo-behawioralną, której celem jest ekspozycja i nauka technik redukcji lęku. Terapia poparta jest dodatkowo lekami przeciwlękowymi lub antydepresyjnymi. Fobie leczone są również za pomocą hipnozy czy Technik Emocjonalnego Wyzwolenia. Najczęściej jednak stosowanymi metodami są systematyczna desensytyzacja (czyli zastąpienie reakcji niechcianej neutralną) oraz wygaszanie reakcji (doprowadzenie do kontrolowanego kontaktu kobiety z mężczyzną, zamiast unikania go). Najczęściej chore na androfobię kobiety zdają sobie sprawę z irracjonalności swoich odczuć, ale nie są w stanie nad nimi zapanować, dlatego pomoc terapeuty jest tu niezbędna. Ogromną rolę terapeutyczną spełnia również wsparcie i zrozumienie ze strony rodziny. Nieleczona i niekontrolowana androfobia prowadzi do wycofania z życia społecznego, jak również może być przyczyną samobójstw.