Anorgazmia - co należy wiedzieć

Anorgazmia to dysfunkcja seksualna, której przyczyna są głównie czynniki psychogenne i leczona jest przez psychoterapię lub farmakologicznie.

Anorgazmia to dysfunkcja seksualna, polegająca na niemożności osiągnięcia przez kobietę pełnej satysfakcji ze stosunku, pomimo chęci współżycia i występującego podniecenia. Cierpi na nią średnio jedna na pięć kobiet (zaburzenie to występować może także u mężczyzn, są to jednak bardzo rzadkie przypadki). Wyróżnić można trzy rodzaje tej dysfunkcji: typ pierwotny (kobieta nigdy nie osiągnęła orgazmu), typ wtórny (kobieta utraciła zdolność do osiągania orgazmu) i typ sytuacyjny (orgazm nie pojawia się w określonych sytuacjach, zaś w innych kobieta nie ma problemu z jego osiągnięciem).

 

 

  • Przyczyny anorgazmii

Występowanie zaburzeń osiągania orgazmu spowodowane jest głównie czynnikami psychogennymi. Należą do nich między innymi: występujący w trakcie stosunku lęk (przed niechcianą ciążą, przed brakiem akceptacji ze strony partnera), konflikty w związku i związana z nimi niechęć do mężczyzny (często nieuświadamiana), obniżenie nastroju, przemęczenie psychiczne czy zespoły nerwicowe. Przyczyną anorgazmii mogą być także występujące w dzieciństwie traumatyczne przeżycia seksualne, na przykład molestowanie. Z czynnikami psychogennymi wiążą się czynniki pochodzenia kulturowego – wyniesione z domu przekonanie, że seks jest czymś złym, z czego nie powinno się czerpać radości albo wręcz przeciwnie, kładzenie zbyt dużego nacisku na konieczność osiągnięcia orgazmu, który staje się przez to rzeczą przymusową. Trudności w osiąganiu satysfakcji seksualnej przez kobietę mogą być wywołane także czynnikami somatycznymi, na przykład nieprawidłową budową narządów rodnych, zbyt niskim napięciem mięśni w układzie płciowym czy zbyt niskim poziomem hormonów.

 

  • Metody leczenia zaburzeń osiągania orgazmu

Ponieważ główną przyczyną występowania anorgazmii są czynniki pochodzenia psychicznego, w celu leczenia tej dysfunkcji najczęściej stosuje się psychoterapię. Pomaga ona kobiecie zmierzyć się ze swoimi lękami, zmienić nieprawidłowe przekonania lub odbudować zepsute relacje z partnerem seksualnym. Stosowana bywa także terapia prowadzona przez seksuologa, który pomaga partnerom nauczyć się, w jaki sposób doprowadzić drugą osobę do pełnej satysfakcji seksualnej. Jeżeli przyczyny zaburzeń orgazmu związane są z czynnikami somatycznymi, wówczas stosowana może być farmakoterapia, która pomaga zwiększyć poziom hormonów, a tym samym podnieść poziom podniecenia seksualnego. W przypadku nieprawidłowej budowy układu płciowego wykonywane są korygujące te wady zabiegi chirurgiczne. Jeśli zaś przyczyną braku orgazmu jest zbyt słabe napięcie mięśniowe, dysfunkcja jest leczona przez ćwiczenie znajdujących się w pochwie mięśni Kegla.