Budowa sziszy

Budowa sziszy, choć wydaje się skomplikowana, jest bardzo prosta. Wystarczy zapoznać się z nazewnictwem i działaniem poszczególnych elementów, by móc odpowiednio z nich korzystać.

Najważniejsze części fajki wodnej
Jednym z najważniejszych elementów jest dzban z uszczelką. Zwykle jest szklany, ale może być również akrylowy, metalowy lub kryształowy. Do niego wlewamy wodę lub inny płyn, przykładowo napoje alkoholowe lub mleko, które można dodatkowo wzbogacić kilkoma kostkami lodu. W dzbanie dym się schładza i oczyszcza, co podnosi komfort palenia. Dzbany mogą być jednokolorowe lub zdobione, występuje tu duża różnorodność. Bezpośrednio z dzbanem połączony jest korpus, wykonywany zwykle z metalu, drewna lub tworzyw sztucznych. Wewnątrz niego znajduje się rurka, prowadząca dym z cybucha do dzbana. Cybuch to ceramiczne, porcelanowe lub gliniane naczynie, w którym umieszczony jest tytoń. Warto również wymienić metalowy talerzyk, który chroni przed spadaniem popiołu i w razie potrzeby, nadaje się do umieszczenia na nim gorącego węgielka. Kolejnym elementem jest wężyk, umiejscowiony wraz z uszczelką u dołu korpusu w adapterze. Powinien być odpowiednio długi, by móc wygodnie usiąść przy paleniu. Za jego pomocą wciągamy dym. Dodatkowo można nakładać na niego wymienne ustniki, dla zachowania higieny. Przyglądając się budowie sziszy, zauważyć można, że występują także fajki o dwóch lub czterech wężach. Dzięki takiej konstrukcji, palić może jednocześnie większa ilość osób. Dzięki zaworkowi, znajdującemu się na wysokości adaptera, można regulować dopływ powietrza. Ponadto w czasie wciągania dymu, specjalna kuleczka umieszczona wewnątrz niego blokuje dostęp powietrza, co sprawia, że szisza jest szczelna, a dym bardziej intensywny. Niezbędna jest również folia aluminiowa lub profesjonalne metalowe sitko, która poprzekłuwana ma swoje miejsce na cybuchu. Opcjonalnie zakupić można również komin, metalową osłonę na cybuch, która ułatwia utrzymywanie temperatury węgielka, a także osłania w razie wiatru.

Akcesoria i przydatne informacje
Opisując budowę sziszy nie wolno zapomnieć o szczypcach, którymi można przesuwać lub zdejmować węgielki. Dodatkowo zaopatrzone są w bolec do nakłuwania folii. Należy pamiętać o myciu całej sziszy po każdym paleniu. Wewnątrz korpusu i wężyka gromadzi się osad, mycie ich jest więc najbardziej istotne. Ważny jest także dobór węgielków. Dostępne są węgielki samozapalne i naturalne. Pierwsze powstają ze zmielonego i sprasowanego węgla, zawierają łatwopalne substancje chemiczne. Rozpalają się prawie natychmiast, ale ich wadą jest krótkotrwały czas palenia. Drugie zaś są tańsze i dłużej się spalają, jednakże do ich rozpalenia potrzeba sporo czasu i cierpliwości. Bez względu na budowę sziszy, najbardziej skomplikowany jest z pewnością wybór melasy. Klasyczna melasa to tytoń nasączony specjalnym płynem (miód, gliceryna, aromat). Występują również melasy niezawierające tytoniu. Najnowszym rozwiązaniem są kamyki shiazo, które należy zamoczyć w dowolnej melasie i umieścić w cybuchu. Sam wybór aromatu nie jest łatwy, gdyż ich różnorodność na rynku jest ogromna. Zaczynając od najbardziej popularnych, jak: jabłko, banan, truskawka, cytryna z miętą, kiwi, melon, pomarańcza; przez rzadziej wybierane, jak: cappuccino, kokos, czekolada, cynamon, wanilia, róża, cola, guma balonowa, whiskey, kończąc na naprawdę niszowych i zaskakujących: wściekły pies, Barbara na plaży, karaibski sen, likier cytrynowy, mistrz lasu, niebieska bryza, smoczy owoc czy zmrożony banan. Jeżeli dodać, że aromaty te można mieszać, tworząc własne kompozycje, okazuje się, że budowa sziszy, to dopiero początek.