Choroba Rubartha - rozpoznanie i leczenie

Choroba Rubartha jest chorobą wirusową u psów atakującą cały organizm, szczególnie nadwyrężającą wątrobę. Rokowania przy leczeniu są pomyślne jeśli nie wystąpi postać nadostra tego schorzenia.

Choroba Rubartha znana jest od dziesięcioleci i nazywa się ja zakaźnym zapaleniem wątroby. Choroba ta atakuje psy, szczególnie te młode, rozwija się w migdałkach lub węzłach chłonnych, by zaatakować cały organizm. Jest ona całkowicie uleczalna, jednak w ciężkich postaciach prowadzi do śmierci.

 

 

  • Przyczyny i objawy choroby Rubartha

Chorobę wywołuje adenowirus typu 1 psów. Przenosi się on z kałem, śliną i moczem zakażonego zwierzęcia. Wirus w temperaturze pokojowej wykazuje zakaźność nawet do kilku tygodni, jednak nie jest odporny na działanie detergentów, promieni słonecznych i wysokich temperatur. Szczególnie narażone na chorobę są psy młode i nieszczepione, a wirus może zostać przeniesiony nawet na butach właściciela. Choroba występuje w kilku postaciach: nadostrej, ostrej, przewlekłej i ocznej. Wyjątkowo niebezpieczna jest postać nadostra, które powoduje największy odsetek śmiertelności i prowadzi do zgonu w ciągu kilku godzin. W takich sytuacjach choroba często pozostaje nie rozpoznana. Postać ostra trwa od pięciu do siedmiu dni, wywołuje wysoką gorączkę, apatię bóle brzucha, biegunkę i wymioty. Psu dokuczają także powiększone węzły chłonne, zapalenie migdałków, kaszel oraz krwawe wybroczyny. Ostre przypadki zabijają około pięćdziesięciu procent chorych psów, lecz przy intensywnym leczeniu duża ich ilość ma szansę na wyzdrowienie. Postać przewlekła pojawia się u psów posiadających częściową odporność na chorobę i objawia się jako przewlekłe zapalenie wątroby prowadzące do jej włóknienia. Postać oczna towarzyszy zwykle postaci ostrej lub pojawia się w momencie zdrowienia. W takich sytuacjach rogówka oka mętnieje i staje się niebieska
(niebieskie oko), występuje także zapalenie błony naczyniowej oka.

 

  • Profilaktyka i leczenie

Przed chorobą Rubartha najlepiej chronić psa szczepiąc go. Szczenięta szczepi się w szóstym, dziewiątym i dwunastym tygodniu życia, a następnie doszczepia się go po roku. Dorosłe psy szczepi się co trzy lata. Samo leczenie choroby Rubartha jest dość intensywne, w zaawansowanych przypadkach stosuje się głodówkę połączoną z nawadnianiem dożylnym. Głodówka sprzyja regeneracji chorych narządów. Chory pies otrzymuje także środki przeciwbólowe oraz antybiotyki, chroniące przed wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi. W dalszym etapie leczenie nieodzowne jest zastosowanie diety składającej się z kaszy, ryżu, pieczywa, chudego, białego sera i niewielkich ilości oleju roślinnego. Dostępne są również specjalistyczne karmy weterynaryjne. Taka dieta sprzyja osłonie i regeneracji nadwyrężonej chorobą wątroby. Jeśli u psa pojawiła się postać oczna choroby pozostawia się ją bez leczenia, bo objawy same ustępują po około tygodniu dwóch.