Jak pomóc anorektyczce?

Chociaż anoreksja jest poważną chorobą, która wymaga specjalistycznego leczenia, bliskie osoby mogą pomóc anorektyczce w zaakceptowaniu siebie, okazując jej miłość i wsparcie a także poświęcając jej więcej uwagi.

Anoreksja jest poważną chorobą ciała i umysłu i nie należy lekceważyć jej objawów. Tylko specjalistyczne leczenie może pomóc anorektyczce zwalczyć chorobę, jednak rolą rodziny i otoczenia jest wspieranie bliskiej osoby w walce z chorobą. Proces leczenia jest długi i bardzo trudny dla chorego a utrzymanie efektu zależy od wspólnego wysiłku jego i najbliższych.

Przyczyny i objawy choroby

Anoreksja jest nazywana jadłowstrętem, jednak przyjmowanie, że choroba polega jedynie na unikaniu pokarmu jest daleko idącym uproszczeniem. Problem leży w psychice chorego i w jego postrzeganiu własnej osoby. Szczupłe ciało anorektycy utożsamiają z sukcesem i akceptacją otoczenia, dlatego zrzucanie kolejnych kilogramów jest dla nich sposobem radzenia sobie z problemami. Aby pomóc anorektyczce należy wychwycić jak najwcześniej objawy choroby. Są to nie tylko spadek wagi, który chora często ukrywa pod dodatkowymi warstwami ubrań, ale także nagłe zainteresowanie dietetyką. Możliwe, że zaczyna przyrządzać posiłki dla siebie i rodziny, a mały apetyt przy jedzeniu tłumaczy podjadaniem w trakcie gotowania. Inne objawy anoreksji to gwałtowne wahania nastroju, nagłe zainteresowanie sportem, apatia, omdlenia, unikanie kontaktów z innymi osobami i wypadanie włosów. Ponieważ anoreksja często łączy się z innymi problemami psychicznymi można zauważyć objawy autoagresji, takie jak blizny i skaleczenia na przedramionach.

Jak pomóc anorektyczce?

Choroby nie wolno lekceważyć i jeżeli bliska osoba zdradza objawy obsesji na punkcie odchudzania, należy przedsięwziąć odpowiednie kroki. Przede wszystkim trzeba uświadomić chorej problem. Trzeba pomóc anorektyczce podjąć decyzję o rozpoczęciu leczenia. Pierwszym krokiem jest konsultacja z psychologiem. Często, jeśli choroba nie wkroczyła w zaawansowane stadium i nie spowodowała zniszczeń w organizmie, leczenia psychologiczne i psychiatryczne może wystarczyć. W poważnych przypadkach konieczny jest jednak pobyt w klinice. Bliscy mogą pomóc anorektyczce okazując jej dużo miłości i akceptacji - często ucieczka w chorobę jest sposobem na zwrócenie na siebie uwagi najbliższych. Ponieważ w przypadku anoreksji cierpi głownie psychika chorego, wsparcie jest bardzo ważne w procesie leczenia. Ozdrowienie przeważnie nie jest całkowite i istnieje bardzo duże ryzyko nawrotu choroby, dlatego rolą rodziny jest podtrzymywanie efektów i bycie wyczulonym na objawy anoreksji.