Jak rozpoznać objawy czerwienicy?

Najbardziej charakterystycznym objawem czerwienicy jest świąd skóry, nasilający się po gorącej kąpieli. Podęcie leczenia jest niezbędne, gdyż schorzenie to w krótkim czasie może doprowadzić do śmierci.

Czerwienica prawdziwa, nazywana także chorobą Vaqueza lub nadkrwistością, jest to rzadko spotykane zaburzenie produkcji czerwonych krwinek w szpiku kostnym, polegające na nadmiernej produkcji tych komórek. Choć jej geneza nie jest znana, zwykle dotyka mężczyzn po 50. roku życia. Głównym objawem czerwienicy to świąd skóry. Nieleczona, może prowadzić do śmierci. 

 

 

  • Rozpoznanie czerwienicy

Czerwienica może rozwijać się latami. Chorzy zwykle dowiadują się o tym zaburzeniu przypadkowo, podczas kontrolnych badań krwi - objawy czerwienicy, które występują to podwyższona ilość czerwonych krwinek, hematokrytu oraz zbyt wysokie stężenie hemoglobiny. Występujące objawy czerwienicy zależą od stopnia zaawansowania choroby - jeżeli nadkrwistość jest niewielka, chory może nie odczuwać żadnych dolegliwości. Najbardziej charakterystycznymi symptomami czerwienicy są nasilający się po gorącej kąpieli świąd skóry oraz bóle i zawroty głowy, będące skutkiem zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Zakrzepy powstają w wyniku upośledzenia krążenia, które jest wynikiem zwiększonej gęstości krwi. Zaburzenie krążenia powoduje także nadciśnienie tętnicze, szum w uszach, krwawienie z nosa, duszność pojawiającą się po wysiłku fizycznym oraz przewlekłe zmęczenie i osłabienie organizmu. Czerwienica wpływa również na wzrok - chorzy skarżą się na zaburzenie widzenia oraz objawy charakterystyczne dla dny moczanowej (na przykład dolegliwości stawowe, podwyższona temperatura ciała), a w badaniach dna oka diagnozowane są zastoinowe naczynia żylne. Na nadkrwistość wskazywać może także powiększenie wątroby i śledziony, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, sinoczerwone zabarwienie skóry spojówek, nosa, uszu, warg oraz spadek masy ciała.

 

  • Przebieg czerwienicy

Jak zostało wyżej wspomniane, czerwienica na początku nie wywołuje żadnych objawów, dlatego jej rozpoznanie w początkowym stadium choroby jest zwykle przypadkowe. Gdy pojawią się pierwsze symptomy zaburzenia produkcji czerwonych krwinek, a czerwienica zostanie zdiagnozowana, należy natychmiast podjąć leczenie, ponieważ nieleczona, prowadzi do śmierci chorego w ciągu około 2 lat od wystąpienia objawów, natomiast chorzy podejmujący leczenie mają szansę wydłużyć ten czas do 15 lat. W leczeniu czerwienicy na tym etapie stosuje się przede wszystkim upuszczanie krwi 1 lub 2 razy w tygodniu (w zależności od stopnia zaawansowania choroby), a także chemioterapię, radioterapię oraz podaje się środki farmakologiczne (na przykład anagrelid, leki przeciwświądowe, kwas acetylosalicylowy). Systematyczne leczenie jest bardzo ważne również ze względu na ryzyko powstania zatorów w mózgu, które łatwo mogą doprowadzić do udaru. Gdy szpik odpowiedzialny za produkcję czerwonych krwinek ulega wyczerpaniu, następuje zmniejszenie ich ilości, co powoduje powiększenie śledziony i wątroby, a następnie rozwój białaczki szpikowej. Wystąpienie białaczki jest oznaką ostatniej fazy rozwoju czerwienicy. Jej leczenie jest trudne i nie zawsze efektywne.