Jak uśpić dziecko - porady dla rodziców

Aby co wieczór bez problemów uśpić dziecko należy najpierw stworzyć mu bezpieczną i przyjazną przestrzeń do snu, a później wprowadzić zasady i rytuały, które przygotują je do snu.

Usypianie dziecka dla wielu rodziców przeradza się w koszmar, budzi wiele negatywnych emocji, często psuje resztę wieczoru. Zastosowanie kilku prostych zasad pozwoli uśpić dziecko w miarę szybko i bez zbędnych awantur. Należy jednak uzbroić się w cierpliwość, bo początki mogą być trudne. Pójście spać nie może być dla dziecka karą, wiązać się z czymś niemiłym. Warto tłumaczyć, że to ważny czas, że sami lubimy spać i najważniejsze – że trakcie snu nie stanie się nic złego, nikt nie weźmie jego zabawek.

Przyjazna przestrzeń do spania
Dziecko powinno wiedzieć, że łóżko, w którym śpi jest jego przestrzenią, musi czuć się w nim bezpiecznie i wiedzieć, że służy ono do spania, a nie zabawy. Dobrze jest kupić związaną z nocą maskotkę w kształcie księżyca lub gwiazdki, która pomoże uśpić dziecko. Na rynku są modele wyposażone w pozytywkę, grającą kołysankę. Warto pomyśleć o powieszeniu nad łóżkiem gwiazdek, świecących w ciemności, zadbać, aby pościel podobała się malcowi. Dlatego dobrze jest pozwolić, żeby w sklepie właśnie dziecko zdecydowało, jaką pościel chce mieć i w jakiej piżamce będzie spać. Unikniemy sytuacji, w której pociecha zdeklaruje, że poszewka jest brzydka. Samo taką chciało. Nie ma też nic złego w zabieraniu zabawek do łóżka. Niech malec śpi z misiem czy książeczką, jeśli chce. Oczywiście wszystko w granicach rozsądku. Nowy samolot może zostać na szafce – trzeba wytłumaczyć, dlaczego.

Zasady i rytuały
Pójściu spać powinien towarzyszyć stały cykl czynności, co dobrze działa na podświadomość dziecka. Wieczorem można pozwolić na obejrzenie bajki, wysłuchanie audycji w radiu, nawet wspólne pośpiewanie. Bez tańczenia jednak, bo przygotowujemy się do snu. Zawsze o tej samej porze myjemy dziecko. Rozmowy powinny być prowadzone półgłosem, żeby dziecko wyciszyć, należy zrezygnować z górnego światła – budujemy atmosferę nocy. Dobrą praktyką jest czytanie bądź opowiadanie bajek przed snem. Można trzymać malca za rękę albo pozwolić, żeby bawił się włosami rodzica – poczucie bezpieczeństwa wytworzone w taki sposób pomaga uśpić dziecko. Nie ma nic złego w rozmowie o bajce, ale nie może ona trwać godzinami. Czas na bajkę musi się zamykać w trzydziestu minutach. Później należy przytulić dziecko, pocałować, życzyć dobrej nocy, zgasić światło. Od tej pory nie ma rozmów. Można zaczekać aż dziecko zaśnie albo wyjść z pokoju. Jeśli dziecko opuści łóżko, należy je z powrotem położyć w milczeniu. Tu ważna jest stanowczość i konsekwencja. Rodzic nie może się dać wciągnąć w zabawę ani pozwolić na nią dziecku – jego zadaniem jest uśpienie dziecka.