Jezioro Kraterowe: największe jezioro USA

Jezioro Kraterowe to akwen wodny, powstały po wulkanicznej eksplozji góry Mazama, którego bardzo przejrzyste wody otoczono ochroną czyniąc parkiem narodowym.

Jezioro Kraterowe położone jest w północno–zachodnim stanie Oregon w Stanach Zjednoczonych. Jest ono główną atrakcją Crater Lake National Park, wypełnia je czysta błękitna woda, o bardzo dużej przejrzystości. Przez Indian Klamath jezioro uważane jest za święte, snują oni legendy o bitwie pomiędzy dwoma bóstwami niebiańskim Skell i podziemnym Llao. Góra Mazama, na której leży jezioro miała zostać uszkodzona w ich bitwie tworząc Jezioro Kraterowe. Przyjmuje się hipotezę, że Indiańskie plemię Klamath było świadkiem wybuchu tego wulkanu i powstania jeziora.

Powstanie Jeziora Kraterowego

Góra Mazama, na której leży Jezioro Kraterowe powstała czterysta tysięcy lat temu z erupcji wulkanicznych tworząc szczyt na wysokości niespełna czterech kilometrów. Ostatnia erupcja wulkanu miała miejsce niecałe osiem tysięcy lat temu wyrywając górze jej wierzchołek na wysokości około dwóch kilometrów, a więc skracając ją niemal o połowę. W wyniku wielkiej eksplozji część góry wpadła do jej środka, a część rozsypała się poza nią, tak, że powstał ogromy krater, w którym stopniowo zaczęła zbierać się woda, tworząc to słynne jezioro. Ma ono około dziewięciu kilometrów szerokości i długości, a najniższy punkt dna sięga sześćset metrów, co czyni je najgłębszym jeziorem w Stanach Zjednoczonych i drugim najgłębszym w Ameryce Północnej. Do tego akwenu nie dobiega rzeka ani też żadna z niego nie wychodzi, woda ulega parowaniu i uzupełniana jest w wyniku opadów deszczu i śniegu, co sprawia, że całkowita wymiana wody następuje, co dwieście pięćdziesiąt lat.

Park Narodowy Jeziora Kraterowego

Park narodowy, którego główną atrakcją jest Jezioro Kraterowe powstał w 1902 roku będąc jednym z pierwszych parków narodowych w Stanach Zjednoczonych. Wraz z jeziorem do parku należą okoliczne lasy, może on pochwalić się także innymi atrakcjami, do których należy gruba warstwa pumeksu i wulkanicznego popiołu rozciągająca się przy jeziorze i na zboczu góry. Z tego powodu góra Mazama pozbawiona jest roślinności, ponieważ pumeksowa powierzchnia jest zbyt porowata i łatwo traci wodę. Erozja, która przez wieki oddziaływała na tą skorupę góry spowodowała, że w niektórych miejscach pumeks i popiół zanikły, a w innych powstały ostre szczyty i wierze, zbudowane z tego materiału. Ponadto obok Jeziora Kraterowego i góry Mazama znajduje się szczyt Scott, który powstał z magmy wygasłego wulkanu. W parku znajdują się także inne wygasłe pozostałości wulkaniczne, jak Union Peak. Istnieje tam wiele szlaków turystycznych, kempingów, nie ma drogi dojazdowej dla samochodów.