Kamica pęcherzowa

Kamica moczanowa ze względu na lokalizację zwana jest także kamicą nerkową, moczowodową, kielichową, pęcherzową lub cewkową. Polega na odkładaniu się w drogach moczowych osadów powstałych z kwasu moczowego (mocznika). Występuje ona częściej u osób otyłych.

Aby obniżyć stężenie kwasu moczowego w moczu zaleca się ograniczenie spożywania mięsa oraz innych produktów bogatych w tzw. składniki purynowe (związki purynowe są przetwarzane w procesach metabolicznych do kwasu moczowego), a więc podrobów (wątróbki, cynaderki, móżdżek), grzybów, silnych wywarów mięsnych i grzybowych, roślin strączkowych, czekolady, kakao, mocnej kawy i herbaty. Dodatkowo, aby jeszcze badziej ograniczyć ilość dostarczanych związków purynowych, zaleca się spożywanie potraw z mięsa, drobiu i ryb tylko jako gotowanych.

Jeżeli złogi są stosunkowo niewielkie - leczenie może być ograniczone do podania leków przeciwbólowych i rozluźniających mięśnie wzdłuż dróg moczowych.

Zaleca się wówczas picie dużej ilości wody i aktywność fizyczną (chodzenie a w miarę możliwości skakanie). W przypadku występowania kamieni o większej średnicy konieczne jest wdrożenie bardziej intensywnego leczenia.

Relatywnie nową metodą jest litotrypsja. Metoda ta polega na kruszeniu złogów w drogach moczowych za pośrednictwem urządzenia wprowadzonego przez cewkę lub przezskórnie - za pomocą fal ultradźwiękowych lub uderzeniowych. Zaletą lipotrypsji jest niewielka inwazyjność zabiegu.

Innymi metodami, dużo rzadziej stosowanymi do usuwania kamieni, są określane jako ureteroskopowe. Do dróg moczowych (przez cewkę moczową) wprowadza się wziernik razem z urządzeniami do niszczenia i wyciągania złogów. Do niszczenia kamieni używa się także impulsu lasera, który jest stosowany również po wprowadzeniu do dróg moczowych.

W wypadkach, które nie kwalifikują się do lecznia lipotrypsją, konieczne jest wdrożenie leczenia chirurgicznego.