Kobieta a obyczaj sati

Obyczaj sati wywodzi się z religii hinduskiej i w dawnych czasach dotyczył tylko kobiet, które były wdowami – polegał na paleniu żony razem z ciałem męża.

Mianem hinduizmu określa się zbiór grupy wierzeń wyznawanych przez ludzi żyjących na Półwyspie Indyjskim. Religia ta ma rozmaite odłamy, ogromną rzeszę wyznawców (około miliard wiernych), a także cechuje się pewnymi ceremoniami i obrzędami. Obyczaj sati jest rytuałem starym, i we współczesnym świecie dość rzadko stosowanym, głównie ze względu na swoją brutalność.

 

 

  • Co znaczy sati

Nazwa obyczaju sati pochodzi od imienia bogini, żony boga Śiwy - jednego z trzech najważniejszych bogów hinduizmu. Imię bogini oznacza 'dobrą kobietę' lub 'kochającą żonę'. Rytuał - polegający na spłonięciu żony razem ze zwłokami męża - nosi tą nazwę, ponieważ Sati była pierwszą kobietą, która się mu poddała. Obyczaj sati był wykonywany w Indiach, a nawet we współczesnym świecie zdarzają się jeszcze przypadki, gdy kobiety się na niego decydują. Pochodzenie Hindusi wierzyli, że małżeństwo łączy ludzi na zawsze, aż po śmierć. Z tego powodu, gdy mąż umierał, kobieta mogła poddać się obyczajowi sati. Polegał on na spłonięciu na stosie razem ze zmarłym małżonkiem. Istnieją dwie odmiany tego obrzędu: sahamarana - kobietę palono razem ze zwłokami męża, oraz anumarana - kobieta dokonywała samospalenia już po obrządkach związanych ze śmiercią małżonka. Obyczaj sati był wśród Hindusów bardzo popularny, głównie dlatego, że żona, która straciła męża, skazana była na życie w ubóstwie niemal na krawędzi społeczeństwa. W momencie, gdy godziła się (dobrowolnie) na sati, zostawała kimś na miarę świętej - niektóre wioski po takim obrządku stawały się celem pielgrzymek, a nawet budowano w nich świątynie poświęcone spalonej.

 

  • Przebieg

Obyczaj sati mógł mieć dwie formy. W pierwszej żona zabijała się, a jej zwłoki umieszczano w wykopanym w ziemi dole i palono. Drugi rodzaj obrządku jest bardziej brutalny - kobieta płonęła żywcem, a podczas całej ceremonii nie mogła wydać z siebie żadnego dźwięku. Ten bardziej drastyczny zwyczaj praktykowany był często przez Telugów - naród zamieszkujący niegdyś południową część Indii. Wraz z rozwojem świata obyczaj sati został zakazany ze względu na swą brutalność przez Anglików w 1829 roku, mimo to jednak nawet w obecnych czasach jest on przeprowadzany. Czasem dzieje się też tak, że kobieta nie podejmuje decyzji dobrowolnie, a pod presją społeczeństwa bądź rodziny.