Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego może byc leczone zachowawczo, na przykład przy użyciu odpowiedniej diety i operacyjnie, co jednak obniża komfort życia pacjantów.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to chroniczny stan zapalny okrężnicy, a zwłaszcza jej części końcowej – odbytu. W błonie śluzowej zajętego przez chorobę odcinka jelita grubego powstają liczne mikroskopijne ropnie i większe owrzodzenia, które powodują krwawienia, zakażenia, a nawet perforacje, czyli przebicie ściany jelita. W zależności od przebiegu choroby u konkretnego pacjenta stosuje się leczenie dietetyczne, farmakologiczne, biologiczne, a w ostateczności – interwencję chirurgiczną. Prawdopodobnie palenie tytoniu w dawce do dwudziestu papierosów na dobę zapobiega zachorowaniu na wrzodziejące zapelenie jelita grubego oraz na raka tego jelita.

Zachowawcze leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

W leczeniu zachowawczym wrzodziejącego zapalenia jelita grubego bardzo ważne jest stosowanie diety nie nasilającej biegunki. Zaleca się jedzenie ryżu, wystrzeganie się kawy, alkoholu, ostrych przypraw oraz mleka i jego przetworów. Leczenia farmakologiczne jest zróżnicowane w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Stosuje się leki o działaniu przeciwzapalnym i zmniejszającym niekorzystny odczyn odpornościowy. W umiarkowanym przebiegu choroby są to aminosalicylany i sterydy podawane doustnie. Natomiast w stanach cięższych najważniejszymi lekami są sterydy podawane dożylnie. U pacjentów którzy nie reagują na zwykłe leczenie farmakologiczne stosuje się leki biologiczne poprawiające funkcjonowanie układu odpornościowego. Zmniejszają one proces zapalny i przyśpieszają ustąpienie objawów chorobowych. Około jedna trzecia ogółu chorych nie reaguje pozytywnie na konwencjonalne leczenie zachowawcze. U nich stosuje się leczenie chirurgiczne, ale wyłącznie wtedy, gdy postępujący rozwój choroby zagraża ich życiu.

Operacyjne leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Leczenie chirurgiczne polega na częściowym lub całkowitym usunięciu odbytnicy oraz okrężnicy. Wykonuje się to na kilka sposobów. Najważniejsze z nich to proktokolektomia i ileostomia. Proktokolektomia jest to technika operacyjna umożliwiająca chorym zachowanie czucia wypełnienia jelita i parcia. Polega ona odzieleniu błony śluzowej od mięśniówki odbytnicy i utworzeniu tak zwanego mankietu mięśniowego. W następnej kolejności przez odbyt przeprowadza się jelito grube wraz z końcową częścią jelita cienkiego i usuwa. Do pozostawionego mankietu mięśniowego odbytnicy przyszywa się jelito cienkie - całą grubość ściany aż do krawędzi odbytu skórnego. Proktokolektomia może być też częściowa, gdy usuwa się tylko fragment jelita grubego. Ileostomia polega na całkowitym wycięciu okrężnicy razem z odbytnicą i na wytworzeniu sztucznego odbytu. Metody chirurgiczne pozwalają na całkowite wyleczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Niestety, powodują również mniejsze lub większe pogorszenie komfortu życia chorych.