Nagradzanie za dobre stopnie - za i przeciw

Nagradzanie za dobre stopnie nie powinno przysłaniać radości ze zdobycia wiedzy, ma być raczej dowodem uznania i środkiem mobilizującym do sumiennej pracy.

Dla rodziców pójście dziecka do szkoły jest sytuacją nową, w której nie zawsze potrafią się odnaleźć. Przede wszystkim muszą właściwie odnieść się do przynoszonych przez pociechę ocen oraz odpowiednio na nie reagować. Reakcja opiekuna nie może polegać jedynie na przyjęciu do wiadomości informacjo o wynikach w nauce, powinna być poparta odpowiednimi działaniami, mobilizującymi do dalszej, lepszej lub równie efektywnej pracy. I tu pojawia się pytanie, czy nagradzanie za dobre stopnie jest krokiem dobrym, a jeśli tak, to jaka powinna być owa nagroda.

Nagroda – dowód uznania i środek mobilizujący

Rodzic nie może pozostać obojętny na szkolne osiągnięcia dziecka. Każdą dobrą ocenę należy zauważyć, wyrazić uznanie, nawet pochwalić dziecko przy rodzinie bądź znajomych. Duma w głosie osoby najbliższej, a taką dla ucznia są rodzice, jest czynnikiem mobilizującym do dalsze pracy. Nagradzanie za dobre stopnie powinno mieć zatem wymiar psychologiczny. Dziecko, wiedząc, że właściwe wykonanie obowiązku, jakim jest nauka, zawsze spotka się z pochwałą, będzie sumiennie na tę pochwałą pracowało. W sposób szczególny należy docenić dobre stopnie z przedmiotów nielubianych przez dziecko, a więc te, w których zdobycie musiało ono włożyć więcej pracy. Odpowiednim dowodem uznania w takiej sytuacji będzie przyznanie uczniowi przywileju. Może to być na przykład pozwolenie na dłuższą zabawę, przygotowanie uroczystego podwieczorku bądź rodzinna wyprawa do zoo. Wspólne świętowanie z powodu dobrej oceny pokaże dziecku, że jego sprawy są dla najbliższych bardzo ważne. Niewłaściwe jest jednak oferowanie pieniędzy czy prezentów, ponieważ nagroda nie byłaby wtedy dowodem uznania, a zapłatą za naukę. Osobnym problemem jest natomiast nagradzanie za dobre stopnie na świadectwie. Cenzurka to dowód całorocznej, systematycznej pracy, dlatego powinna zostać potraktowana wyjątkowo, umieszczona w pamiątkowej teczce, a podarunek wyrazi uznanie rodziców i będzie mobilizował do sumiennej pracy w nowym roku szkolnym.

Wiedza – najważniejsza nagroda dla dziecka

Nauka jest obowiązkiem dziecka, a każdy obowiązek powinien być wykonywany sumiennie. Dlatego też wysokie nie powinny być przez rodziców traktowane jak niebywałe osiągnięcia. Nagradzanie za dobre stopnie będzie pokazywało młodemu człowiekowi, że zdobywanie wiedzy jest jak konkurencja: należy opanować materiał, otrzymać nagrodę i zapomnieć. Dziecko będzie się więc starało mieć jak najlepsze oceny, ale nie będzie to szło w parze z systematyczną pracą i doskonaleniem umiejętności, przeciwnie, uruchomi system kłamstw i małych nieuczciwości (ściąganie, przepisywanie od kolegów prac domowych), mających pomóc w zdobyciu trofeum. Celem nie będzie zatem wiedza sama w sobie, tylko nagroda. Dziecko zaś powinno mieć świadomość, że uczy się dla siebie, że pracuje na własną przyszłość, na szacunek ludzi. Celem i powodem do zadowolenia musi więc być sumiennie wypracowana, wysoka ocena.