Największy krater na Ziemi - o kraterze Ngorongoro

Krater Ngorongoro położony w północnej Tanzanii stanowi dom dla kilkunastu gatunków zwierząt, między innymi nosorożca czarnego oraz słoni i wielu rodzajów antylop.

Krater Ngorongoro to największy krater powulkaniczny na powierzchni kuli ziemskiej, znajdujący się w północnej części Tanzanii. Termin jego wygaśnięcia waha się pomiędzy 250 tysięcy do nawet 2,5 miliona lat temu. Nie jest więc znany dokładny termin ostatniej erupcji, a jedynie sposób powstania owego krateru w wyniku oderwana powierzchni góry przez wyciekającą lawę wulkaniczną.

 

  • Parametry fizyczne Krateru Ngorongoro
    Krater Ngorongoro otoczony jest trzema jeziorami: Eyasi, Manyara i Natron. Jedyną drogą jaką można się do niego dostać jest droga wybudowana w 1959 roku. Wymaganiami poruszania się po tej drodze są : napęd w samochodzie na cztery koła oraz pozwolenie na wjazd. Dojeżdżając na miejsce oczom turystów ukazuje się krater o wysokości 1800 metrów nad poziomem morza, o powierzchni 8300 kilometrów kwadratowych, średnicy 18 kilometrów i głębokości 600 metrów. Krater znajduje się również na liście światowego dziedzictwa UNESCO oraz jest częścią Rezerwatu Krajobrazowego Ngorongoro.
  • Bogactwo kulturowe i naturalne krateru Ngorongoro
    Cały teren wokół krateru Ngorongoro zamieszkują Masajowie, żyjący tam od kilkunastu wieków. Fauna i flora tego miejsca jest niemal identyczna jak we wschodniej Afryce. Żyje tam około 25 do 30 tysięcy zwierząt, a w tym: zebry, elandy, lamparty, gazele, szakale i antylopy gnu, słonie oraz czarne nosorożce. Można tam znaleźć również wiele przepięknych małych strumieni oraz nigdy nie wysychające słone jezioro o przejrzyście błękitnej wodzie. Obszar Ngorongoro należał kiedyś do Niemiec i to właśnie tamtejsi badacze i osadnicy zajmowali te tereny. Ślady osady niemieckiej można znaleźć nawet na dnie krateru.
  • Historia Krateru Ngorongoro
    Na początku XX wieku w obronie zwierząt obszaru Ngorongoro stanął badacz niemiecki Bernhard Grzimek, który w latach 50-tych danego wieku pomógł Masajom utworzyć strefę ochronną zwierząt i roślin na tym terenie. To zapoczątkowało hodowlę bydła przez tamtejsze plemiona, dając im możliwość wypasu ich na dnie krateru. W 1978 roku krater ten oraz jego otoczenie zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Obszar ten jest praktycznie jedynym miejscem na Ziemi, gdzie można zobaczyć nosorożca czarnego. Na wolności żyje jedynie 18 sztuk, a narodziny nosorożca w 1999 roku wywołały niemałe zainteresowanie mediów z całego świata. Krater Ngorongoro jest miejscem niezwykłym, gdzie przede wszystkim stawia się na ochronę dziewiczego środowiska naturalnego i kulturowego.