Objawy i leczenie dusznicy bolesnej

Dusznicę bolesną najłatwiej rozpoznać po charakterystycznym bólu w klatce piersiowej. W jej leczeniu obok przyjmowania środków farmakologicznych bardzo ważna jest trwała zmiana stylu życia.

Dusznicą bolesną, zwaną również dławicą piersiową lub chorobą niedokrwienną serca, nazywamy zespół objawów, które pojawiają się w sytuacji niedotlenienia mięśnia sercowego. Zwykle ujawnia się po 50. roku życia. Lekceważona lub niewłaściwie leczona, choroba ta może doprowadzić do zawału, a nawet śmierci.

 

 

  • Symptomy dusznicy bolesnej

Dusznica bolesna pojawia się, gdy w wyniku zwężenia światła naczyń wieńcowych do serca dociera zbyt mało krwi bogatej w tlen. Może być to skutek rozwijającej się miażdżycy naczyń krwionośnych, zakrzepu powstałego w naczyniach wieńcowych i utrudniającego transport tlenu lub przyjmowanych leków. Najbardziej charakterystycznym objawem dusznicy bolesnej jest krótkotrwały (trwający kilka minut) ból i uczucie ucisku w klatce piersiowej, pojawiający się po wzmożonym wysiłku fizycznym, w sytuacji dużego napięcia emocjonalnego, nagłej zmiany temperatury na zimną, silnego wiatru lub po obfitym posiłku. Ból ma charakter uciskający, dławiący lub piekący, przez chorych najczęściej jest określany jako uczucie ciężaru w klatce piersiowej. Może promieniować w stronę pleców, barków (zazwyczaj lewego barku) i ramion powodując ich drętwienie, rzadziej w stronę żuchwy, szczęki czy nadbrzusza. Nierzadko towarzyszy mu kołatanie serca, niepokój, poczucie ogólnego osłabienia, mdłości i silne pocenie, czasami także pojawia się uczucie duszności i trudności z zaczerpnięciem tchu. Objawy ustępują podczas odpoczynku lub w wyniku podjęzykowego podania nitrogliceryny.

 

  • Jak leczyć dusznicę bolesną

Po zauważeniu objawów dusznicy bolesnej należy niezwłocznie udać się do lekarza pierwszego kontaktu, ponieważ mogą one być oznaką stanu przedzawałowego. Leczenie dusznicy ma na celu zmniejszenie częstotliwości napadów oraz poprawę rokowania i polega głównie na zmianie dotychczasowego stylu życia. Wskazana jest większa aktywność ruchowa (dostosowana do możliwości chorego), urozmaicona dieta, uboga w tłuszcze zwierzęce i cukry, utrzymywanie właściwej wagi ciała oraz, przede wszystkim, porzucenie nałogu palenia papierosów przez samego chorego lub zaprzestanie palenia w jego obecności przez domowników. Równie ważne jak zmiana stylu życia jest leczenie farmakologiczne. Osobie cierpiącej na dusznicę bolesną podaje się głównie aspirynę i nitroglicerynę, którą chory powinien mieć cały czas przy sobie, ponieważ pomaga w przerwaniu napadu dusznicy oraz leki wspomagające pracę serca i naczyń wieńcowych. Jeżeli leczenie farmakologiczne nie przynosi efektów, stosuje się także zabiegi chirurgiczne, takie jak angioplastykę (rozszerzanie tętnic przy pomocy specjalnego balonika) lub wszczepianie by-passów (protez naczyń krwionośnych, które umożliwią krwi ominięcie zwężonych miejsc w tętnicach). W najcięższych przypadkach dusznica bolesna może doprowadzić do konieczności przeszczepu serca.