Objawy i przyczyny zespołu Aspergera

Zespół Aspergera jest zaburzeniem na podłożu neurologicznym, którego dokładne przyczyny nie są poznane, jednak istnieje kilka znaczących hipotez pomagających rozwikłać tą zagadkę.

Jego przyczyny i objawy są głęboko związane z autyzmem. Istniejące jednak różnice sprawiają, że Zespół Aspergera często traktowany jest jako oddzielna jednostka, jedynie zaklasyfikowana do chorób znajdujących się w spektrum autyzmu.

Przyczyny zespołu Aspergera
Mimo, że przyczyny tej choroby nie są do końca poznane, niewątpliwie trafne jest stwierdzenie, iż jest ona spowodowana zaburzeniami funkcjonalnymi o podłożu neurologicznym. Zespół Aspergera rozwija się od wieku niemowlęcego i występuje do okresu dorosłości. Istnieje kilka najczęściej branych pod uwagę, potencjalnych przyczyn tego zaburzenia, badania jednak nie dają jednoznacznych odpowiedzi dotyczących etiologii problemu. Najpopularniejszą teorią jest dziedziczenie zespołu za pomocą tak zwanego genu EN2. Zwiększone ryzyko zachorowalności na wszystkie choroby znajdujące się w spektrum autyzmu występuje również, gdy wiek ojca dziecka przekracza czterdzieści lat. Na chorobę wpływają także prawdopodobnie poważne infekcje, w tym toksoplazmoza wrodzona, urazy okołoporodowe i uszkodzenia centralnego układu nerwowego. W wielu publikacjach jako przyczyna, wymieniane jest również dziecięce porażenie mózgowe. Kilka lat temu pojawiła się także teoria, jakoby szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce powodowały powstanie zespołu Aspergera. Liczne badania dowiodły, iż stwierdzenie to jest błędne, a ujawnienie się choroby niedługo po zaszczepieniu dziecka jest jedynie zbiegiem okoliczności.

Objawy choroby
Występuje zespół sześciu rodzajów objawów, na podstawie których zespół Aspergera zostaje sklasyfikowany. Najczęściej zauważalnym w wieku przedszkolnym znakiem są zaburzenia społeczne, sprawiające, że dziecko nie potrafi lub nie wykazuje chęci do współpracy w grupie. Charakterystyczne są również zaburzenia mowy i języka. Dziecko często nie rozumie słów, jego rozwój jest pod tym względem opóźniony, a sposób mówienia specyficzny, wręcz pedantyczny. Ponadto zainteresowania chorego z tym zespołem są znacznie zawężone, często dotyczą tylko jednej dziedziny. Potrafią one być nawet wręcz obsesyjne i niezwykle pochłaniające. Zauważono, że zazwyczaj dotyczą środków komunikacji i transportu, jak na przykład pociągów czy samolotów. Obiekt zainteresowań bardzo często ulega zmianie, jednak intensywność przeżywania fascynacji za każdym razem jest bardzo podobna. Dziecko ma również trudności w komunikowaniu się w sposób niewerbalny. Jego gesty są ograniczone, ekspresja twarzy słaba i unika on kontaktu wzrokowego. Czasem występuje niezdarność ruchowa i zachowania powtarzalne, niezmieniające się, często wręcz zahaczające o rutynę. Dzieci nie rozumieją połączenia rozpoczęcia danego działania z tym, co może być jego wynikiem. Często zdarza się, że zapamiętują pewne informacje bez potrzeby i możliwości ich zrozumienia. W przeciwieństwie do chorych na autyzm, występuje tutaj bardziej prawidłowy rozwój poznawczy. Podobnie zaburzenia mowy są znacznie mniejsze w zespole Aspergera. Mimo, że granica między tymi chorobami jest bardzo cienka, to te dwie rozbieżności pozwalają nam różnicować je między sobą.