Objawy menopauzy

Menopauzalne zaburzenia miesiączkowania

Zmniejsza się częstość i obfitość krwawień miesięcznych. Wynika to ze zmniejszonej produkcji estrogenów i progesteronu, które słabiej oddziałują na błonę śluzową jamy macicy. Potrzeba więc dłuższego czasu aby odbudować ją i w ten sposób przygotować materiał, który złuszczy się podczas krwawienia miesięcznego. Niekiedy spotyka się dokładnie odwrotną postać krwawień w okresie przedmenopauzalnym w postaci bardzo obfitych i częstych miesiączek. Wynika to z braku zrównoważenia pomiędzy stężeniem estrogenów, które pobudzają wzrost śluzówki i progesteronu, który powoduje zanik jajeczek. Są to tak zwane krwawienia czynnościowe. Powstają one z powodu występowania tzw. cykli bezowulacyjnych, gdzie nie ma jajeczkowanie i owulacji, a pęcherzyk jajnikowy staje się pęcherzykiem przetrwałym stale produkującym estrogeny. Niezrównoważone estrogeny doprowadzają do znacznego przerostu błony śluzowej macicy i ponieważ jest ona nadmiernie rozrośnięta, jej wierzchnia warstwa nie jest dostatecznie odżywiona i śluzówka złuszcza się co pojawiają się przewlekłe plamienia i krwawienia. Należy pamiętać, że chociaż zaburzenia miesiączkowania są sprawą normalną w okresie okołomenopauzalnym, to należy wyjaśnić przyczynę każdego nieprawidłowego krwawienia i natychmiast po jego wystąpieniu należy zgłosić się do lekarza.

 

 

  • Objawy naczynioruchowe, czyli uderzenia gorąca
    Uderzenia gorąca, czyli uczucie ciepła zwykle górnej połowy ciała zwykle połączone z poceniem się i uczuciem kołatania serca mogą pojawiać się już na kilka lat przed menopauzą i być pierwszym zauważalnym zwiastunem wygasającej czynności jajników. Nie wiadomo dokładnie dlaczego występuje ten przykry objaw, ale podstawą jego zaistnienia jest oczywiście brak hormonów płciowych żeńskich i ich wpływ na układ podwzgórze - przysadka - jajnik. Wiadomo bowiem, że FSH i LH produkowane przez przysadkę maja podobna budowę do innych substancji wytwarzanych przez przysadkę m. in. TSH (stymulatora tarczycy) i ACTH (stymulatora kory nadnerczy). W momencie zaburzeń produkcji jednej z wytwarzanych w przysadce substancji natychmiast pojawiają się zaburzenia w produkcji innych dlatego zwykle występuje zbyt duża produkcja TSH i ACTH co może dać wynik w postaci objawów podobnych do nadczynności tarczycy i nadnerczy. To zaowocować może nadmierną przemianą materii lub zaburzeniami w regulacji napięcia naczyń krwionośnych - czyli dać objawy powodujące uderzenia gorąca.
  • Zmiany zachodzące w narządach płciowych
    Suchość, świąd, krwawienia z pochwy przy współżyciu płciowym i związany z tym ból to wynik braku oddziaływania hormonów płciowych żeńskich na pochwę i srom - tkanki, których prawidłowa funkcja ściśle uzależniona jest od estrogenów. Brak tych substancji objawia się tutaj głównie tym, że tkanki pochwy i sromu są słabiej odżywione, blade, słabo pracują ich gruczoły - są wiec suche i ponieważ ich ściana jest coraz cieńsza, łatwo ją uszkodzić i spowodować krwawienia.
  • Pojawiające sie choroby układu krążenia
    Choroby układu krążenia są jedną z głównych przyczyn umieralności na świecie. Jakkolwiek częściej chorują mężczyźni to jednak liczba kobiet dotkniętych chorobami związanymi z zaburzona przemiana lipidów w organizmie jest duża. Zaburzenia te po menopauzie stają się częstsze a długość życia kobiet stale wzrasta, co oznacza, że choroby krążenia będą stanowiły coraz większy problem. Miażdżyca naczyń powoduje odkładanie się w ścianach naczyń substancji tłuszczowych podobnych do mikrozatorów, co może prowadzi do wypełnienia naczynia w całości i zamknięcia drogi przepływu dla krwi. W przypadku naczyń wieńcowych - czyli odżywiających serce może to doprowadzić do niedożywienia mięśnia sercowego lub jego martwicy czyli do zawału serca. Szybkość powstawania blaszki miażdżycowej zależy od kilku czynników, w tym stężenia cholesterolu we krwi. Cholesterol jest związkiem bardzo człowiekowi potrzebnym, występuje w dwóch postaciach cholesterolu HDL i LDL. HDL to postać, która nie tylko nie sprzyja miażdżycy, ale wręcz przeszkadza jej powstawaniu, LDL zaś miażdżycę przyspiesza. Estrogeny podwyższają stężenie HDL we krwi i stąd ich brak oznacza większe zagrożenie miażdżycą naczyń krwionośnych . Przy braku HDL zmienia się stosunek HDL/LDL i tym samym zagrożenie chorobami układu krążenia wzrasta.
  • Choroby układu kostnego
    Osteoporoza - choroba ta nazywana inaczej zrzeszotnieniem kości oznacza stopniowe zmniejszanie się masy kości i osłabianiem jej struktury. Zmiany te postępują wraz z wiekiem, jednak zauważono, że u kobiet po menopauzie przybierają one gwałtowniejsze tempo, co może prowadzić do bardzo ciężkich schorzeń związanych z łamliwością kości np. gorszym gojeniem się złamań i oraz ograniczeniem ruchomości. Pierwszymi objawami osteoporozy są bóle kości i pleców. Przyczyna tej dolegliwości tkwi w zmniejszeniu stężenia estrogenów we krwi. Estrogeny pobudzają bowiem wbudowywanie wapnia do kości dzięki czemu staja się one silniejsze i mniej wrażliwe na złamania. Gdy brak jest estrogenów, to wzrasta produkcja parathormonu - substancji powodującej wybieranie wapnia z kości i uwalnianie go do krwi. Brak estrogenów zmniejsza też produkcję hormonu D w nerkach co zmniejsza wchłanianie wapnia z pokarmu do krwi, co więcej brak estrogenów zmniejsza wydzielanie substancji zwanej kalcytoniną, która powoduje wbudowywanie wapnia do kości. Brak estrogenów skutkuje więc wypłukaniem wapnia z kości, obniżeniem jego wchłaniania z pokarmów i słabszym jego wbudowywaniem się w kości. Wśród kobiet jest jednak pewna grupa, która w większym stopniu jest narażona na wystąpienie osteoporozy. Są to osoby posiadające wymienione niżej cechy lub narażone na działanie wymienionych środków:
    - jasna karnacja,
    - rodzinne występowanie osteoporozy,
    - szczupła budowa ciała,
    - palenie tytoniu i duże spożycie alkoholu,
    - choroby wątroby,
    - choroby nerek,
    - siedzący tryb życia,
    - leczone preparatami hormonów tarczycy, heparyną lub glikokortykoidami.
  • Inne objawy menopauzy
    W związku z brakiem hormonów płciowych i ogólnymi zaburzeniami regulacyjnymi występują zaburzenia snu, chwiejność emocjonalna, drażliwość, zobojętnienie lub wręcz nadwrażliwość. Inną grupę dolegliwości stanowią te ze strony układu moczowego. Układ moczowy, a szczególnie jego dolna część - cewka moczowa, częściowo pęcherz moczowy i układ zwieraczy pęcherza moczowego są strukturami, których prawidłowe funkcjonowanie zależy m. in. od działania estrogenów. Przy ich braku mogą wystąpić pobolewania i pieczenie przy oddawaniu moczu. Zaburzeniu ulega kontrola oddawania moczu, bowiem aparat zwieraczy pęcherza moczowego ulega rozluźnieniu i nie jest w stanie dokładnie kontrolować odpływu moczu. Może to prowadzić do wystąpienia objawów nietrzymania moczu.