Panleukopenia - rozpoznanie i leczenie

Panleukopenia to bardzo groźna, zakaźna choroba kotów, którą niezwykle trudno rozpoznać i leczyć, a jedynym sposobem na jej uniknięcie jest sczepienie ukochanego pupila i unikanie kontaktu z nieznanymi zwierzętami.

Koty, jak wszystkie zwierzęta, podatny są na różnego rodzaju choroby. Jedną z nich, poważną i jednocześnie trudną do leczenia jest panleukopenia, bardziej znana jako nosówka. Jest to nic innego jak koci tyfus lub inaczej kocie zakaźne zapalenie jelit. Ta bardzo groźna choroba jest trudna do rozpoznania. W większości przypadków jest nieuleczalna ze względu na zbyt późne rozpoznanie.

Możliwe objawy panleukopenii

Pierwsze i podstawowe objawy, jakie pojawiają się w przypadku nosówki to apatia, ospałość, brak apetytu i pragnienia. Kot przyjmuje skuloną pozycję i podpiera się na łapkach, próbując zminimalizować ból brzucha. Między 2 a 7 dniem od wystąpienia pierwszych objawów, pojawia się wysoka gorączka i wymioty lub biegunka. Następnie gorączka gwałtownie spada. Okres wylęgania się choroby od chwili kontaktu zwierzęcia z wirusem to zwykle 5 do 9 dni. Pierwsze typowe dla nosówki objawy pojawiają się dopiero po kilku dniach, a wówczas jest już zbyt późno na leczenie. Jedynym skutecznym sposobem na uniknięcie zakażenia kota jest szczepienie przeciw tej chorobie. Zwierzę może się bowiem zakazić bardzo łatwo: nawet w lecznicy, w kontakcie z innym kotem lub pracownikiem, który miał z takim kotem kontakt. Sam właściciel może przynieść wirusa na ubraniu lub butach, jeśli choćby przebywał w pomieszczeniu, w którym znajdowało się chore zwierzę.

Leczenie kota chorego na panleukopenię

Sposób leczenia zależy od stanu zaawansowania choroby. W lekkich przypadkach lekarz zaleca podskórne nawadnianie i podanie antybiotyku, który ma zapobiec wtórnym infekcjom bakteryjnym jelita. W przypadku zaawansowanego stanu pacjenta nawadnianie odbywa się dożylnie, a oprócz antybiotyku podaje się surowicę i leki wzmacniające ogólną odporność kota. Ponieważ objawy panleukopenii są często mylone z objawami zatrucia pokarmowego, kociego kataru i innych lżejszych chorób, ważna jest baczna obserwacja chorego pupila i przekazanie wszystkich ważnych informacji lekarzowi. Ten na podstawie otrzymanych danych powinien zlecić badanie krwi z rozmazem i badanie na obecność wirusa w kale.