Parainfluenza – rozpoznanie i leczenie

Parainfluenza to wirus dróg oddechowych rozpowszechniający się w skupiskach zwierząt, który może doprowadzić do nieodwracalnych powikłań.

Parainfluenza to wirus, który szczególnie szybko rozpowszechnia się w schroniskach dla zwierząt, dużych hodowlach bądź wystawach. Jest to choroba zakaźna, przenoszona drogą kropelkową. Zakaźna jest wydzielina z nosa oraz zarazki rozsiewane przy kasłaniu, dlatego w przypadku zarażenia bardzo ważne jest odizolowanie chorego czworonoga. Wirusy, które atakują zwierzęta, są zupełnie inne od tych niebezpiecznych dla ludzi. Tak więc człowiek nie może się zarazić i zachorować od swojego czworonożnego przyjaciela. Ludzki odpowiednik tego wirusa wywołuje zwykle grypę.

 

 

  • Rozpoznanie

Wirus parainfluenzy- tą nazwą określa się schorzenia dróg oddechowych. Charakteryzuje się on przede wszystkim suchym, spazmatycznym kaszlem, utrzymującym się zwykle przez wiele tygodni. Pojawiają się zwykle podczas zmiany temperatury, a także po wysiłku fizycznym. Wirus ten wywołuje także dwie inne choroby, zupełnie różne, jeśli chodzi o objawy Pierwsza z nich to kaszel kenelowy. Jest to mieszana infekcja górnych dróg oddechowych, charakteryzująca się zapaleniem oskrzeli bądź płuc, stanem zapalnym migdałów oraz nieżytem gardła. Kolejną chorobą, którą wywołuje, między innymi wirus parainfluenzy jest adenowirusowe zapalenie płuc. Głównymi objawami jest wzrost temperatury ciała, ropna wydzielina z nosa, brak apetytu oraz apatia.

 

  • Leczenie

Zwykle parainfluenza ustępuje po tygodniu, maksymalnie dwóch tygodniach kuracji. Jednak w niektórych przypadkach mogą pojawić się powikłania, między innymi przewlekłe zapalenie oskrzeli czy chroniczna i nieodwracalna niewydolność układu oddechowego. Leczenie parainfluenzy zależy przede wszystkim od jej przebiegu. Jeśli choroba występuje w postaci ostrej, koniecznym jest podawanie płynów nawadniających dożylnie. Natomiast jeśli choroba przebiega normalnie, wówczas zalecane jest podawanie antybiotyków, które zmniejszają możliwość występowania późniejszych powikłań. Powinno się podawać także środki podnoszące odporność organizmu czworonoga. Leki przeciwkaszlowe stosuje się niezwykle rzadko- jedynie w przypadkach, kiedy kaszel jest wyjątkowo częsty i dokuczliwy.

 

  • Zapobieganie

Jeśli chcemy, aby nasz pies w przyszłości występował na różnego rodzaju wystawach, należy pomyśleć o szczepieniu przeciwko parainfluenzie. Nie należy czekać do pierwszego zachorowania, tylko od razu zaszczepić czworonoga, aby w przyszłości uniknąć zachorowań. Szczepienia psów, dawka i sposób podawania szczepionki zależy od wieku psa. Szczeniaki należy zacząć szczepić w piątym lub szóstym tygodniu. Kolejne dawki podawane są co trzy bądź cztery tygodnie. Natomiast co 24 miesiące wskazane jest podawanie psu wirusa parainfluenzy.