Przyczyny i leczenie agorafobii

Paniczny strach przed otwartą przestrzenią może utrudniać normalne funkcjonowanie, jednak leczenie agorafobii może pomóc przezwyciężyć ten lęk.

Agorafobia to irracjonalny lęk przed przebywaniem w otwartej przestrzeni. Jest to choroba psychiczna, występująca u około 7% kobiet i 3,5% mężczyzn. Wiele osób, które cierpiących na nią, nie zdaje sobie z tego sprawy myśląc, że obawy przed wyjściem z domu są normalne. Leczenie agorafobii jest długotrwałe, jednak przy zastosowaniu odpowiedniej terapii, można funkcjonować w społeczeństwie.

Lęk przed przestrzenią
Agorafobia odznacza się lękiem nie tylko przed bardzo dużą, otwartą przestrzenią, ale także przed wyjściem z domu do sklepu tuż obok, tłumem, czy miejscami publicznymi (na przykład parkiem czy kinem). Ponadto może powodować obawy przed samotnym podróżowaniem, nawet pociągiem, autobusem, metrem czy samochodem. Osoba dotknięta tą chorobą stara się unikać tych miejsc, ponieważ boi się, że w sytuacjach kryzysowych, uzyskanie pomocy będzie niemożliwe i odnosi wrażenie, że z pewnością coś złego się wydarzy. Aby leczenie agorafobii było skuteczne, musi być długotrwałe, ponieważ jest to poważne zaburzenie psychiczne.

Przyczyny i inne objawy
Wspomnianemu lękowi przed przestrzenią mogą towarzyszyć także inne objawy. Agorafobia może przejawiać się napadami paniki, stanami lękowymi i depresyjnymi, natręctwami czy fobią społeczną. Ponadto przed wyjściem z domu lub w trakcie przebywania w otwartej przestrzeni mogą występować bóle w klatce piersiowej, dreszcze, nudności, przyspieszenie bicia serca, duszności, mrowienie, zawroty głowy, obawa przed śmiercią, czy brak kontaktu z otoczeniem. Pojawić się może także odruch ucieczki. Przyczyny tej choroby nie są do końca znane. Zazwyczaj jednak łączy się agorafobię z trudnym dzieciństwem, skomplikowaną sytuacją rodzinną (ze względu na przykład na patologie w rodzinie). Ponadto choroba rozwija się często po niedalekim przeżyciu traumatycznego wydarzenia, na przykład wypadku, poważnej chorobie zagrażającej życiu, czy utracie bliskiej osoby. Dlatego też depresja sprzyja rozwojowi agorafobii.

Pomocna dłoń
W przypadku łagodnego przebiegu choroby, leczenie agorafobii warto zacząć od sprawdzenia kilku sposobów na poradzenie sobie z problemem. Najistotniejsze to przełamanie lęku - jak najczęstsze wychodzenie z domu, na początku z kimś bliskim, kto może wesprzeć chorego w trudnej sytuacji. Nie wolno odcinać się od znajomych i rodziny. Ponadto można spróbować medytacji, która pomaga się wyciszyć i odnaleźć spokój wewnętrzny. W przypadku ataków lękowych należy głęboko, spokojnie oddychać, skupić się na zachowaniu równowagi.

Leczenie zaawansowanej agorafobii
Jeśli stopień choroby jest bardzo zaawansowany, konieczne jest specjalistyczne leczenie agorafobii. Przede wszystkim warto udać się do specjalisty, który zaleci leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Ponadto pomocna może okazać się hipnoza - w tym przypadku możliwe jest poznanie przyczyny choroby. Znana jest także terapia behawioralna. Polega ona na długoterminowych sesjach, podczas których pacjent przyzwyczaja się do miejsc, których się boi. Przy pomocy specjalisty, krok po kroku chory dochodzi do otwartych przestrzeni, jednocześnie pozbywając się lęku. Ponadto polecane jest także tak zwane "biofeedback", czyli nauka kontrolowania reakcji w czasie napadów lękowych.