Przyczyny i leczenie schizofrenii

Do przyczyn schizofrenii zaliczamy nieprawidłowości w budowie i pracy mózgu, zaś leczenie schizofrenii polega na terapii farmakologicznej i psychologicznej.

Schizofrenia to choroba, która dotyka około 1 procenta osób na całym świecie. Cierpią na nią z taką samą częstotliwością przedstawiciele wszystkich ras, narodowości i religii, zarówno kobiety jak i mężczyźni. Jej nazwa pochodzi od greckich słów „schizein” (rozszczepić) i „phren” (umysł) i wskazuje na utratę związków między myślami i uczuciami, a zachowaniem chorego. Istnieje kilka typów tej choroby, różniących się objawami. Również jej przyczyny są dość różnorodne. Leczenie schizofrenii zależne jest zaś od rodzaju objawów oraz stopnia ich nasilenia.

 

 

  • Przyczyny schizofrenii

W przypadku zachorowania na schizofrenię czasem bardzo trudno jest ustalić dokładne przyczyny pojawienia się choroby. Dzieje się tak dlatego, że może ona rozwinąć się wskutek obciążeń genetycznych, zaburzeń pracy neuroprzekaźników w układzie nerwowym, przez nieprawidłową budowę mózgu lub pod wpływem traumatycznych sytuacji. Najczęściej jednak choroba występuje dopiero wtedy, gdy zachodzi interakcja pomiędzy tymi czynnikami. Prawdopodobieństwo, że dana osoba zachoruje na schizofrenię, jest tym większe, im bliżej jest spokrewniona z inną osobą chorą. Największe ryzyko występuje między bliźniętami jednojajowymi – wynosi ono prawie 50%. Im dalsze pokrewieństwo, tym ryzyko zachorowania mniejsze. Przyczyną wystąpienia choroby może być także nieprawidłowa ilość dopaminy, neurotransmitera wydzielanego w mózgu. Jej nadmiar wywołuje omamy i halucynacje, natomiast niedobór może być przyczyną tak zwanych objawów negatywnych, czyli spowolnienia psychoruchowego, zubożenia uczuciowego czy zahamowania toku myślenia. Kolejnym czynnikiem zwiększającym ryzyko zachorowania na schizofrenię jest nieprawidłowa budowa mózgu – osoby chore zazwyczaj mają powiększone komory mózgowe, a co za tym idzie, mniejszą masę istoty szarej i białej w mózgu. Czynnikiem, który może wyzwolić pierwszy epizod choroby, są trudne życiowe sytuacje – należy jednak pamiętać, że nawet w przypadku bardzo traumatycznych przeżyć schizofrenia nie rozwinie się, jeśli osoba nie jest na nią podatna pod względem biologicznym.

 

  • Współczesne metody leczenia schizofrenii

Leczenie schizofrenii opiera się głównie na stosowaniu środków farmakologicznych, zwłaszcza w okresach zaostrzeń choroby. Osobom, których głównymi objawami są omamy i halucynacje, podaje się leki przeciwpsychotyczne, które mają złagodzić te symptomy. Natomiast pacjentom cierpiącym na typ choroby, w którym dominują objawy negatywne, podawana jest dopamina, która stymuluje pracę mózgu. Drugą bardzo ważną metodą leczenia schizofrenii jest psychoterapia – prowadzona jest, gdy najostrzejsze objawy zostaną złagodzone i z pacjentem można nawiązać logiczny kontakt. Jej celem jest pomoc choremu w poradzeniu sobie z trudnymi sytuacjami, które spotkały go w życiu, a które mogły wywołać epizod choroby. Terapia psychologiczna prowadzona jest także po wyjściu pacjenta ze szpitala, aby pomóc mu odnaleźć się w nowej sytuacji, poradzić sobie z często pojawiającym się odrzuceniem społecznym, brakiem pracy i wieloma innymi problemami, jakie często spotykają osoby chore na schizofrenię.