Pustynia Atakama - jeden z najsuchszych obszarów na Ziemii

Pustynia Atakama znana jest z tego, że jest jednym z najbardziej suchych miejsc na Ziemi oraz z eksploatacji bogatych złóż mineralnych, głównie miedzi.

Pustynia Atakama położona jest w Ameryce Południowej. Zajmuje ona obszar na północy Chile – prowincje Norte Chico i Norte Grande. Ma około 960 kilometrów długości. Jest to obecnie jeden z najbardziej suchych obszarów na świecie. Na niektórych jej obszarach podobno nigdy nie zostały odnotowane opady deszczu. W innych miejscach opady zdarzają się raz na kilkaset lat. Na leżących od strony Amazonii stokach górskich And często jednak można zauważyć gęstą mgłę, dzięki której we wschodnich regionach pustyni może rozwijać się roślinność.

Warunki klimatyczne na pustyni

Atakama jest jednym z miejsc na kuli ziemskiej, na których najrzadziej odnotowywane są jakiekolwiek opady. Ostatni raz deszcz padał tam w roku 1971, zaś poprzedni datowany jest na koniec XVI wieku. W sumie roczna ilość opadów atmosferycznych nie przekracza tam stu milimetrów. Przyczyną takiego stanu rzeczy położenie obszaru w strefie wpływu Prądu Peruwiańskiego, który przynosi bardzo zimne i suche powietrze. Z drugiej strony od wschodu Atakama oddzielona jest Andami od napływu ciepłego, wilgotnego powietrza znad Amazonii. Na stokach górskich i w ich pobliżu możliwy jest jednak rozwój specyficznej formacji roślinnej (lamos), a to ze względu na to, że połączenie zimnego powietrza z zachodu i ciepłego powietrza ze wschodu powoduje tworzenie się gęstych mgieł, które dają na tyle dużo wilgoci, że umożliwiają wzrost kwiatom, trawom i niewysokim krzewom.

Eksploatacja złóż mineralnych na pustyni

Pustynia Atakama jest miejscem, na którym życie rozwija się w sposób bardzo ubogi. Bogata jest ona za to w złoża mineralne, które są w dużych ilościach wydobywane. Na pustyni eksploatowane są między innymi złoża: rud miedzi, rud uranu, rud ołowiu, soli kamiennej, złota, srebra, kobaltu. Atakama znana jest z największej i najgłębszej na świecie kopalni odkrywkowej o nazwie Chuquicamata. Powierzchnia, na której wydobywane są wymienione złoża ma około 4,5 kilometra długości oraz 3,5 kilometra szerokości. Jej głębokość zaś osiąga 900 metrów (choć sama kopalnia położona jest na wysokości 3800 metrów nad poziomem morza). W przyszłości być może metale będą wydobywane z niej również metodami podziemnymi. Roczne wydobycie miedzi (która występuje na pustyni w największej ilości) wynosi około 600 tysięcy ton. Dla porównania – roczne wydobycie tego surowca w całej Polsce jest ponad tysiąckrotnie mniejsze.