Rodzaje częstoskurczu napadowego

Rodzaje częstoskurczu napadowego to częstoskurcz komorowy i nadkomorowy wywoływany nieodpowiednim stylem życia i innymi schorzeniami.

Obydwa rodzaje częstoskurczu napadowego, czyli nadkomorowy i komorowy dotyczą mięśnia sercowego i objawami przypominają atak serca. Mogą wystąpić: uczucie duszności i niezrozumiałego walenia serca, które przyspiesza do tempa 160-220 uderzeń na minutę. Pojawiają się również ból zamostkowy i niekiedy utrata przytomności. Przyczyną jest zmiana ośrodka kierowania rytmem serca na ośrodek poza zatokowy serca.

 

  • Pierwszy rodzaj częstoskurczu napadowego: komorowy
    Ten rodzaj częstoskurczu komorowego następuje z przyczyny uszkodzenia mięśnia sercowego i występuje jako objaw zapalenia mięśnia sercowego, kardiomiopatii lub choroby wieńcowej. Oprócz wyżej wymienionych objawów podczas tego rodzaju wstrząsu pojawia się wielomocz, a gdy dochodzi do wstrząsu lub niewydolności zauważyć można skąpomocz. Objaw ten pojawia się około 15 minut po pojawieniu się częstoskurczu. Leczenie jest proste wykorzystuje elektroterapię lub lekoterapię, z użyciem leków antyarytmicznych.
     
  • Drugi rodzaj częstoskurczu napadowego: nadkomorowy
    Ten rodzaj częstoskurczu komorowego podzielić można na przedsionkowy i węzłowy. Przyczynami jego pojawienia są palenie tytoniu, picie kawy i alkoholu. Pojawia się również jako objaw w przebiegu schorzeń mięśnia sercowego, nerwicy wegetatywnej, zaburzeń układu pokarmowego, nadczynności tarczycy oraz zespołu chorobowego Wolffa-Parkinsona-Whitea. Podczas tego częstoskurczu nie występuje wielomocz lecz inne objawy takie jak: przyspieszone bicie serca, duszność oraz ból zamostkowy. Występuje tutaj znaczny spadek ciśnienia tętniczego krwi prowadzący niekiedy do utraty przytomności lecz nie prowadzący do wstrząsu czy nie wydolności serca. Towarzyszą temu bladość skóry, dreszcze i nadmierna potliwość oraz słabo wyczuwalne tętno na wszystkich tętnicach ciała, nawet największych.
     
  • Leczenie i zapobieganie częstoskurczowi napadowemu
    Czas trwania częstoskurczów napadowych, zwłaszcza nadkomorowego nie jest długi od kilku do kilkunastu godzin, a po kilku dniach całkiem ustępuje. Dyskomfortem dla chorych są częste nawroty, które mogą zdarzyć się w każdym momencie.. Leczenie polega na podawaniu leków oraz unikania czynników ryzyka z paleniem tytoniu i piciem alkoholu na czele. Leki używane w tej terapii to: blokujące receptory beta-adrenergiczne, naparstnica, pochodne rauwolfii i chinidyna. Można stosować również metody masażu zatoki szyjnej, zabiegu Valsalvy, ucisku gałek ocznych lub zażywaniu pilokarpiny. Obydwa rodzaje częstoskurczu napadowego stwarzają ryzyko śmierci pacjenta i wymagają poświęceń do końca życia, w tym również odmawiania sobie niektórych małych przyjemności, aby w krótkim czasie nie doprowadzić swojego ciała do zgonu pozawałowego.