Rodzicielstwo bliskości filozofią wychowania

Rodzicielstwo bliskości to sposób na zbudowanie trwałej więzi pomiędzy rodzicami i dziećmi, który praktykuje coraz więcej ludzi na całym świecie.

Rodzicielstwo bliskości znane jest pod angielską nazwą „attachment parenting” i w ostatnich latach staje się coraz bardziej popularne w Polsce. Filozofia ta oparta jest na założeniu, że w okresie niemowlęcym dziecko tworzy z rodzicem więź emocjonalną, która rzutuje na całe jego życie.

 

 

  • Założenia rodzicielstwa bliskości

Istnieje specjalna międzynarodowa organizacja, której zadaniem jest promowanie rodzicielstwa bliskości na świecie. Stworzyła ona kilka zasad, które mają na celu ułatwienie rodzicom stworzenie z dziećmi emocjonalnej więzi. Jako pierwszą zasadę wymienia świadome rodzicielstwo i przygotowanie do porodu. Wskazuje na karmienie dziecka jako oznakę miłości. Mówi też o zapewnieniu dziecku opieki, spokojnego snu, tak pod względem fizycznym, jak i emocjonalnym, o pozytywnej dyscyplinie a także o bezpiecznej równowadze w życiu osobistym i rodzinnym. Wszystkie te zasady są różnie interpretowane, wokół wielu rodzą się kontrowersje. Twórca filozofii rodzicielstwa bliskości zaznaczył jednak, że w wychowaniu nie chodzi o sztywne stosowaniu się do wszystkich reguł. W rodzicielstwie bliskości najważniejsze wydaje się otwarcie na potrzeby dziecka, poznawanie ich oraz zaspokajanie w odpowiedni sposób, zgodnie z wiekiem podopiecznego.

 

  • Główne nieporozumienia związane z rodzicielstwem bliskości

Na ogół, gdy ktoś słyszy o rodzicielstwie bliskości ma przed oczami karmiącą piersią kobietę, która śpi ze swoim dzieckiem, a w ciągu dnia nie spuszcza go z oka, bo nosi je w chuście. To tylko uproszczenie. Według założeń rodzicielstwa bliskości wszystkie te sposoby wpływają na więź pomiędzy rodzicem a niemowlęciem i rzutują na jego rozwój emocjonalny, jednak osoba, która nie jest gotowa tak postępować nie zostaje wykluczona i z powodzeniem może zaspokajać potrzebę bliskości. Kolejny stereotyp związany z rodzicielstwem bliskości dotyczy sposobu wychowania. Nie chodzi w nim, jak mylnie uważa większość, o bezstresowe wychowanie a o demokratyczne rozwiązywanie problemów, dialog i wzajemny szacunek. Rodzicielstwo bliskości wyklucza jednak całkowicie przemoc wobec dziecka, w tym także kary w formie klapsów. To filozofia oparta na miłości w stosunku do dziecka, sztuka okazywania uczuć i bliskości. Nie jest to jednak całkowite poświęcenie się rodziców dziecku. Rodzicielstwo bliskości zakłada swego rodzaju równowagę przy zaspokajaniu potrzeb poszczególnych członków rodziny. Należy pamiętać przy tym, że dziecko nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić niektórych potrzeb i jest mu do tego niezbędny rodzic.