Romantyzm europejski w odzwierciedleniu pałacu de Pena

Pałac de Pena to zadziwiająca budowla, która na pierwszy rzut oka wydaje się złudzeniem, odwiedzających ją turystów zaskakuje kontrastowe połączenie wielu stylów architektonicznych.

Pałac de Pena to romantyczna budowla, położona w okręgu administracyjnym Sao Pedro de Penaferrim, w gminie Sintra, w Portugalii. Pałac stoi na wzgórzu, rozciągając widok na miasto Sintra, a w pogodne dni można zobaczyć nawet stolicę kraju, Lizbonę. Ze względu na swoją niezwykłą budowę, łączącą jednocześnie kilka stylów architektonicznych, uznany został za narodowy pomnik Portugalii i wciągnięty na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Pałac de Pena otoczony jest wielkim parkiem, w którym na polecenie króla Ferdynanda II posadzono rośliny, pochodzące z całego świata.

Historia Pałaca de Pena

Początki pałacu sięgają średniowiecza, kiedy wybudowano kaplicę Matki Bożej de Pena, za sprawą króla Jana II. Jego następca, Manuel I dobudował klasztor. Do osiemnastego wieku było to spokojne miejsce, kiedy w 1755 roku klasztor rozsypał się pod wpływem trzęsienia ziemi. W 1838 roku przyszły król Portugalii, książę Ferdynand zakupił pałac i okoliczne ziemie. Odbudowę zabytku przekazał jednemu ze swoich dworzan, generałowi i inżynierowi, baronowi Eschwege, który był obeznany z architekturą niemiecką. Odbudowa trwała do 1854 roku, kiedy w jednej budowli zawarto kilka stylów architektonicznych, łącząc razem średniowieczny styl gotycki i neogotycki, łuki i okiennice islamskie i neomauretańskie, a także kształty, typowo renesansowe, uzupełnione charakterystycznymi liniami lub wykończeniami znanych portugalskich budowli, takich jak Wieża Belem. W efekcie powstała bardzo niezwykła budowla, w części z odbudowanego klasztoru, we własnym stylu, część to kaplica, także posiadająca własny styl, do tego dołączono wieże i budynki w stylach pozostałych tak, że wszystkie silnie ze sobą kontrastują, sprawiając wrażenie, jakby pałac budowało wielu, zupełnie różnych architektów.

Pałac de Pena dziś

W Narodowym Muzeum Pałacu de Pena przywrócono oryginalne kolory, co jeszcze bardziej wpłynęło na jego kontrastowość. Jedna część ma kolor żółty, inna czerwony, a pozostałe posiadają własną kolorystykę, wzmacniane bogatymi rzeźbieniami, tak jak pozostała reszta w różnych stylach. Wnętrza, obok tradycyjnego romantycznego wystroju zawierają meble i przedmioty stanowiące niezwykłą ozdobę. Forma przerastająca treść pozwala na spotkanie foteli i krzeseł o niezwykłym wyglądzie, muszle klozetowe, o bogatych rzeźbieniach, kamienne płyty na ścianach i podłogach, o niezwykłej fakturze między innymi rzeźbione na kształt drewnianych słoi albo kunsztowne sufity, zdobione w stylu trompe – l'oeil z kopułami. Cały Pałac de Pena otoczony jest wielkim, dwustu hektarowym, malowniczym parkiem, do którego sprowadzono roślinność z różnych krańców świata. Rośnie tam amerykańska sekwoja, tuja plicata, czy cyprys Lawsona, chińskie ginkgo biloba, japońska kryptomeria albo paprocie i drzewa z Oceanii, Australii i Nowej Zelandii. Wielkie bogactwo rozmaitej roślinności porasta labirynt ścieżek i dróg, a gdzieniegdzie znajdują się romantyczne oczka wodne i stawy.