Spasmus nutans: symptomy i leczenie

Zespołu zaburzeń ruchowych spasmus nutans to choroba małych dzieci, która wiekiem przechodzi sama, ale należy ją obserwować.

Spasmus nutans jest to zespół zaburzeń ruchowych, występujący u małych dzieci i niemowląt.Choroba ta najczęściej atakuje dzieci między szóstym, a dwunastym miesiącem życia. Zanika ona samoistnie w wieku trzech, czterech lat. Podczas prowadzonych badań stwierdzono, że spasmus nutans występował częściej u dzieci z rodzin o niskim statusie ekonomiczno - społecznym. W chwili obecnej nie jest dokładnie znane podłoże występowania tego schorzenia, wiemy jednak, że ma ono charakter idiopatyczny, czyli rozwinęło się z nieznanych dotąd lekarzom przyczyn.

Jakie są objawy?
Charakterystycznym objawem choroby spasmus nutans jest oczopląs, który polega na mimowolnych, rytmicznych oscylacjach gałek ocznych w płaszczyźnie poziomej lub elipsoidalnej. Drgania mogą być stałe lub zmieniać się zależnie od kierunku spojrzenia. Pamiętajmy, że oczopląs nigdy nie może być symulowany. Zazwyczaj zanika on jeszcze w okresie przedszkolnym, lecz znane są przypadki kiedy oczopląs utrzymywał się nawet do dwunastego roku życia dziecka. Kolejnym objawem może być kręcz szyi - na skutek zmian w obrębie mięśni szyi, lub kręgosłupa szyjnego głowa i szyja przechyla się w stronę barku, powstaje on na skutek różnicy w napięciach mięśni szyi. Chorobie tej towarzyszyć może również potrząsanie głową w płaszczyźnie pionowej lub poziomej. Objawy tego schorzenia ustępują w czasie, w niektórych momentach mogą być bardzo dyskretne, a nawet chwilowo ustępować lub okresowo zanikać podczas snu.

Jak leczyć?
W schorzeniu tym nie stosuje się specjalistycznego leczenia, zważywszy na to, że objawy są przejściowe. Spasmus nutans jest schorzeniem cechującym się zaburzeniami ruchowymi, które ustępują w czasie. Jedynym badaniem jakie powinien zlecić lekarz jest badanie obrazowe mózgowia i oczodołów, ponieważ u nielicznych chorych objawy te mogą być spowodowane rozwojem nowotworów nerwów wzrokowych czy podwzgórza. Na dzień dzisiejszy bardzo mało wiemy o tej chorobie. Stwierdzono, iż tego typu zaburzenia ruchowe nie wymagają leczenia.Ciągle trwają badania nad tym schorzeniem, które w przyszłości pozwolą na bardziej dokładna diagnozę. Powinniśmy jednak bacznie obserwować swoje dziecko. Jeśli zachowanie naszego malucha w jakimś stopniu budzi nasz niepokój - powinniśmy zareagować. Jeżeli zauważymy u naszej pociechy którekolwiek z wyżej wymienionych objawów, nie zaszkodzi skonsultować się z lekarzem specjalistą.