Stożek rogówki: objawy i leczenie

Stożek rogówki to degeneracyjna choroba prowadząca do zmiany kształtu rogówki oka, dlatego też warto wiedzieć, jakie są objawy tej choroby, aby szybko rozpocząć właściwe leczenie.

Jest to groźne schorzenie, ze względu na niebezpieczne konsekwencje, do jakich doprowadzić może jej zlekceważenie. Jest to najczęstsza dystrofia rogówki. Najczęściej dotyka osób między dwudziestym a trzydziestym rokiem życia.

Objawy
Stożek rogówki zazwyczaj można poznać po bardzo nieprzyjemnych i męczących objawach, jakimi są przede wszystkim swędzenie oraz zaczerwienie oczu, a także ich nadmierna wrażliwość na światło. Pojawiają się objawy astygmatyzmu. Osoby chore skarżą się także na znaczne pogorszenie wzroku czy rozmywanie obrazu. W większości przypadku choroba nie jest jednak bolesna. Najczęstszym błędem w drodze do rozpoznania i leczenia schorzenia jest mylenie jej ze zwykłym niedowidzeniem. Znacznemu pogorszeniu ulega także widzenie nocne, a oczy męczą się dużo szybciej. Poliopię jednooczną, która towarzyszy chorobie w większości przypadków stwierdzić można w prostym ćwiczeniu- patrząc na jasny punkt na ciemnym tle pacjent widzi wiele obrazów przedmiotu, które pojawiają się w nieuporządkowany sposób. W zaawansowanym stadium choroby osoby odbierają bodźce świetlne oraz ich natężenie, nie są natomiast w stanie ich prawidłowo odbierać przez niewyraźne widzenie.

Leczenie
W zależności od fazy rozwoju choroby specjaliści wyróżniają kilka metod leczenia stożka rogówki. Na początku, gdy wada nie rozwinęła się jeszcze na tyle, by znacznie zniekształcać oko, a symptomy są takie, jak w przypadku astygmatyzmu zaleca się jedynie korekcje okularową. Możliwe jest także korzystanie z soczewek pomagających pozbyć się schorzenia. Przepisuje się soczewki miękkie i twarde, a wybór między nimi uwarunkowany jest stopniem zaawansowania choroby. Jeśli nie jest ona bardzo groźna stosuje się zwykłe soczewki, a w późniejszych stadiach używa się tych twardych.
Są one gazoprzepuszczalne, co nie niszczy dodatkowo oka. Zasada działania tej metody leczenia opiera się na wypełnianiu miejsca między soczewką o odpowiednim kształcie a nierówną rogówką płynem łzowym, wygładzając ją. Między obydwoma rodzajami szkieł istnieją formy przejściowe, czyli hybrydowe, składające się po części z tworzyw miękkich i twardych.

Osoby z rozwiniętą chorobą leczone są kroplami z ryboflawiną oraz naświetlaniem UV-A. Jest to jednak nowa, eksperymentalna metoda, której nie stosuje się w niektórych krajach. Pozwala ona na odbudowanie wewnętrznej struktury oka i przywrócenie jej naturalnej odporności na odkształcenia.

Poza wymienionymi wyżej sposobami na leczenie stożka rogówki istnieją metody bardziej inwazyjne i stosowane w sytuacjach ostatecznych. Chorobę oka leczyć można chirurgicznie, poprzez przeszczep rogówki, keroplastykę oraz keratotomię radialną. Te drogi leczenia ze względu na swoją innowacyjność nie są akceptowanie we wszystkich krajach, mimo iż są najefektywniejsze.