Tarapia snoezel a zachowanie autoagresywne

Metoda terapeutyczna snoezel, polegająca na dostarczaniu osobie dotkniętej autyzmem odpowiednich bodźców, zmniejsza poczucie lęku i dezorientacji pacjenta.

U osób autystycznych lub dotkniętych inną formą niepełnosprawności umysłowej poważny problem stanowią zachowania autoagresywne. Często przeradzają się w uporczywy nawyk, stanowiąc zagrożenie dla zdrowia niepełnosprawnej osoby. Aby pomóc w zwalczaniu zachowań autoagresywnych i przynieść ukojenie choremu, została stworzona terapia snoezel, zyskująca coraz większe uznanie wśród autorytetów medycznych.

Przyczyna zachowań autoagresywnych u osób dotkniętych autyzmem

Osoby z autyzmem od najmłodszych lat spotykają się z poważnymi problemami z kontaktem z rzeczywistością. W zależności od stopnia nasilenia upośledzenia żyją one w mniejszej lub większej izolacji społecznej - osoby dotknięte autyzmem z dużym trudem adaptują się do warunków zewnętrznych. Rodzi to deficyt niektórych potrzebnych bodźców. Autoagresja jest w takich przypadkach formą kompensacji niedostatku bodźców zewnętrznych. Dzieci i dorosłe osoby mogą w zależności od rodzaju deficytu bodźców dotykowych optycznych, słuchowych czy przedsionkowych uporczywie uciskać, uderzać, bić lub drapać ciało, oczy, uszy i twarz. Stymulują w ten sposób wrażliwe zmysły. Inną przyczyną zachowań autoagresywnych jest stres związany z "powodzią informacyjną". W tym przypadku występuje nadmiar bodźców zewnętrznych, a autoagresja jest formą reakcji obronnej. Powtarzając uporczywie te same mechaniczne czynności chory tłumi psychiczne cierpienie, poczucie lęku i dezorientacji.

Terapia snoezel formą dostarczania odpowiednich bodźców

Nazwa terapii pochodzi z połączenia dwóch holenderskich słów, oznaczających "węszenie" i "drzemanie". Dobrze oddaje to ducha metody, w której po wprowadzeniu pacjenta w stan relaksu dawkuje się bodźce pobudzające określone zmysły. W ośrodkach stosujących terapię snoezel w specjalnych pomieszczeniach pacjent jest poddawany działaniu odpowiednio dobranych kolorów, świateł, dźwięków, zapachów i bodźców dotykowych. Dzięki specjalnym urządzeniom takim jak masażer wodny, wodospad świetlny, emiter zapachów czy lampy ultrafioletowe stymulowane są wszystkie zmysły pacjenta. Intensywność dostarczanych bodźców jest dobrana tak, aby wrażenia, których doznaje pacjent, przypominały warunki panujące w łonie matki. Daje to choremu poczucie bezpieczeństwa, odprężenia i relaksu. Wyciszenie i bierna forma odpoczynku pozwalają na zmniejszenie stanu napięcia, lęku i osaczenia, których często doznają osoby dotknięte autyzmem. Potrzeba odreagowania poczucia dezorientacji za pomocą działań autoagresywnych jest wtedy dużo słabsza. Ponadto terapia snoezel pobudza odpowiednie zmysły, dzięki czemu chory nie musi stymulować ich w inny sposób. Bodźce, których pacjent doświadcza w sposób bierny wspomagane są często delikatną gimnastyką. Metoda snoezel jest dostępna w wielu ośrodkach terapii autyzmu w Polsce.