Ulga rehabilitacyjna: co zrobić, aby ją otrzymać

Ulga rehabilitacyjna przeznaczona jest dla podatników będących osobą niepełnosprawną, albo podatników, na utrzymaniu których znajdują się osoby niepełnosprawne.

Za osoby niepełnosprawne uważa się jedynie chorych posiadających orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez odpowiedni organ lub osoby pobierające rentę. Jeśli chorujemy przewlekle, ale nie posiadamy orzeczenia, ulga rehabilitacyjna nie zostanie nam przyznana.
Jeśli spełniliśmy podstawowy warunek, wystarczy tylko wskazać poniesione przez nas wydatki w rocznym rozliczeniu podatkowym. Należy jednak sprawdzić, czy poniesione przez nas koszty mieszczą się w tych, które obejmuje ulga rehabilitacyjna. Odliczyć można tylko te wydatki, które zostały wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatki na cele rehabilitacyjne lub związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.

Co możemy odliczyć
Wydatki, na które udzielana jest ulga rehabilitacyjna dzielą się na dwie grupy: wydatki nielimitowane (możemy odliczyć cały poniesiony koszt), i wydatki limitowane (istnieją limity kwotowe, które decydują o tym, czy należy nam się odliczenie, czy nie). Do wydatków nielimitowanych zalicza się przede wszystkim kwoty poniesione na dostosowanie mieszkania lub samochodu dla osoby niepełnosprawnej. Wymienia się tu także zakup i naprawę indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego, wydatki poniesione na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie opiekuńczo-rehabilitacyjnym, koszty zatrudnienia pielęgniarki, a także wydatki poniesione na rehabilitację. Z kolei wydatki limitowane to utrzymanie psa przewodnika lub opłacenie przewodników osób niewidomych, użytkowanie samochodu w celu dojazdu na leczenie oraz zakup leków zapisanych przez lekarza specjalistę. Podczas wypełniania formularza rozliczeniowego trzeba pamiętać, że w trzech pierwszych przypadkach odliczana suma nie może przekroczyć 2280zł, z kolei w wypadku leków poniesione przez niepełnosprawnego koszty nie mogą być niższe niż 100 zł (podstawą do rozliczenia jest różnica miesięcznych wydatków na leki i sumy 100zł).

Dokumentacja
Odliczenie przyznawane jest na podstawie dokumentów, które potwierdzają nasze zeznania. Może to być np. faktura z apteki, albo rachunek z zakładu rehabilitacji. Dopuszcza się także dowód wpłaty na poczcie lub w banku, o ile jest w nim podana osoba wpłacająca.
Od tego obowiązku istnieją wyjątki. W przypadku wydatków poniesionych na utrzymanie psa przewodnika, opłacanie przewodników określonych osób niepełnosprawnych oraz dojazdów na niezbędne zabiegi nie musimy dostarczyć dokumentacji. Nie oznacza to jednak, że możemy bez namysłu wpisać górny limit (2280zł), gdyż organ podatkowy ma prawo zwrócić się do nas z prośbą o wykazanie, czy rzeczywiście ponieśliśmy takie koszty, jakie wskazaliśmy w zeznaniu, a więc czy ulga rehabilitacyjna została przyznana w odpowiedniej wysokości. Najczęściej jednak ulga rehabilitacyjna zostaje przyznana w wielkości wskazanej przez podatnika.