Zespół bolesnego barku - co należy wiedzieć

Zespół bolesnego barku to choroba polegająca na nasilających się bólach w okolicy podbarkowej, którą leczy się farmakologicznie, poprzez masaże lub chirurgicznie.

Zespół bolesnego barku (choroba Duplaya) to schorzenie, polegające na zwyrodnieniowych zmianach mięśni w przestrzeni podbarkowej. Objawia się nagle pojawiającym się bólem, który wraz z rozwojem choroby staje się coraz silniejszy. Dolegliwości nasilają się w nocy, czasem uniemożliwiając zaśnięcie. Może pojawić się także obrzęk i nadmierne napięcie mięśni w dotkniętej schorzeniem okolicy. Jeśli nie zostanie podjęte leczenie, po około tygodniu może dojść nawet do częściowego zaniku mięśnia i ograniczenia możliwości ruchowych ręki po stronie dotkniętej chorobą. Zespół ten występuje przeważnie u osób między 45 a 55 rokiem życia. Częściej cierpią z jego powodu kobiety.

 

 

  • Przyczyny choroby Duplaya

Do najczęstszych przyczyn pojawienia się zespołu bolesnego barku należą choroby zwyrodnieniowe kości. Innym czynnikiem, który dość często przyczynia się do rozwoju tej choroby są urazy barku, na przykład złamanie obojczyka, łopatki lub głowy kości ramiennej. Zespół ten może wystąpić także wskutek przeciążenia obręczy barkowej przez zbyt intensywne uprawianie sportów lub nagłe podniesienie ciężkiego przedmiotu. Choroba może rozwinąć się także jako efekt długotrwałego utrzymywania nieprawidłowej postawy ciała i siedzącego trybu życia, który osłabia mięśnie. Inne, rzadziej występujące przyczyny schorzenia to także choroby serca, płuc i układu nerwowego, a także przerzuty nowotworów oraz zmiany zwyrodnieniowe szyjnego odcinka kręgosłupa.

 

  • Leczenie schorzenia

Leczenie zespołu bolesnego barku może przebiegać w dwojaki sposób. Łagodniejsze przypadki choroby poddawane są terapii nieoperacyjnej. Stosowane są wówczas głównie środki farmakologiczne, które mają działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Dożylnie stosowane są również leki steroidowe, które łagodzą dolegliwości. Bolące miejsca smaruje się także maściami i kremami rozgrzewającymi. W większości przypadków chorzy muszą uczestniczyć również w rehabilitacji, która usprawnia mięśnie i zapobiega ich zanikowi. Ważne jest także, aby w czasie choroby nie obciążać nadmiernie barku, jednak nie wolno go usztywniać, gdyż to przyspieszy zwiotczenie mięśni. Jeśli schorzenie przybiera postać przewlekłą stosowana jest terapia ciepłem, jeśli natomiast objawy występują w sposób ostry i krótkotrwały – leczy się je niskimi temperaturami. W przypadku gdy zastosowana terapia nie daje efektów i choroba się pogłębia, konieczne jest leczenie chirurgiczne. Polega ono zazwyczaj na zwichnięciu lub przerwaniu ścięgna oraz usztywnieniu stawu, a następnie jego ponownej rehabilitacji.