Zespół zakodowanych reakcji seksualnych

Na etapie konkretyzacji potrzeby seksualnej, w czasie dojrzewania, powstają utrwalone i usystematyzowanie, seksualne skojarzenia stwarzające wzorce reakcji seksualnej.

Zespół zakodowanych reakcji seksualnych - koncepcja jego została sformułowana w 1974 przez Imielńskiego. Zakłada ona, że na etapie konkretyzacji potrzeby seksualnej, w czasie dojrzewania, powstają pewne, utrwalone i usystematyzowanie, seksualne skojarzenia odruchowo warunkowe stwarzające wzorce reakcji seksualnej.

Koduje on określoną strukturę reakcji, związanych z określonymi bodźcami wyobraźniowo - somatycznymi towarzyszącymi aktowi masturbacji. Wielokrotne powtarzanie danego schematu prowadzi do swoistego uzależnienia odczuwania satysfakcji, a każdy bodziec zakłócający jej przebieg hamuje gotowość seksualną kobiety (co w sposób oczywisty uniemożliwia osiągnięcie orgazmu). Często identyfikacja struktury reakcji, nawet przez doświadczonego partnera jest niemożliwa, a co za tym idzie, nie może on odtworzyć tego schematu. Należy podkreślić, że kobiety z tym zespołem często mają dużą potencję seksualną. Częściej spotyka się go u kobiet o osobowości histerycznej.