Życie z chorobą glutenową

Choroba glutenowa może rozwijać pełne spectrum objawów, ale również występować w postaci utajonej, jednak w każdym wypadku najlepiej skomponować dietę dostosowaną do potrzeb osoby, u której tolerancja glutenu jest mocno ograniczona.

Celiakia, powszechnie określana mianem choroby glutenowej, należy do najczęściej występujących, a zarazem szczególnie uciążliwych schorzeń autoagresyjnych. Wpływa ona wyraźnie na codzienne życie chorego, ponieważ wymaga skomponowania specjalnej diety, dostosowanej do jego potrzeb. Jednak mimo wszelkich komplikacji w życiu codziennym jest to schorzenie, którego przebieg można kontrolować, trzymając w ryzach większość jego objawów.

 

  • Rozwój choroby glutenowej - przyczyny
    Pierwsze objawy celiakii występują najczęściej już we wczesnym dzieciństwie. Bezpośrednim powodem rozwoju choroby jest nietolerancja na gluten - białko roślinne, obecne w wielu podstawowych grupach pożywienia, z racji jego występowania w ziarnach zbóż (zwłaszcza pszenicy, żyta i jęczmienia). Wśród najbardziej prawdopodobnych hipotez dominuje przekonanie, że za tę destruktywną reakcję organizmu odpowiedzialna jest niedostateczna produkcja enzymu prowadzącego do rozpadu glutenu w jelitach. Przyczyny mogą być jednak również wtórne, związane z rozwojem alergii lub wirusowym zakażeniem dróg pokarmowych. 
     
  • Typowe objawy nietolerancji glutenu 
    Celiakia może od samego początku rozwinąć pełne spectrum charakterystycznych objawów lub występować w postaci utajonej. Wówczas w organizmie chorego są produkowane przeciwciała, nie wpływa to natomiast na stan kosmków jelitowych. Jednak choroba na każdym etapie może się rozwinąć w dużo bardziej inwazyjne dla organizmu schorzenie. Najbardziej typowa postać nietolerancji glutenu uruchamia charakterystyczne symptomy, takie jak wzdęcia, przewlekła biegunka, obrzęki i zmiany skórne. W konsekwencji może prowadzić do zahamowania wzrostu masy ciała, co wpływa szczególnie niekorzystnie na rozwój dzieci, ale może zaważyć również na stanie zdrowia osób dorosłych.Jeżeli objawy nie wystąpią w okresie niemowlęctwa i dorastania, nie oznacza to całkowitego wyeliminowania ryzyka rozwoju choroby. Celiakia może się bowiem rozwinąć także w wyniku ingerencji chirurgicznej oraz w związku z nieprawidłowym rozwojem ciąży u kobiet. Z upływem czasu może ona przybrać pełną, szczególnie uciążliwą dla chorego postać. 
     
  • Dieta chorego na celiakię
    Jedyną w pełni skuteczną metodą zahamowania rozwoju tej uciążliwej przypadłości jest stosowana przez całe życie dieta bezglutenowa. Z menu osoby dotkniętej chorobą glutenową trzeba bezwzględnie wyeliminować ziarna zbóż pszenicy, żyta i jęczmienia, ale również owsa, który w procesie produkcji jest zanieczyszczany pozostałością innych odmian zbóż. Warto zastąpić je produktami na bazie bezglutenowych zbóż (gryki, ryżu, kukurydzy). Należy także zrezygnować z nabiału i słodyczy z choćby minimalną zawartością glutenu, którego obecność najlepiej każdorazowo sprawdzać na etykiecie wybranego produktu.